Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2021

604 για την Amiga 500

Πριν από ένα μήνα περίπου είχα γράψει σε αυτό εδώ το blog για το Zener Drive, ένα demo του group Altair για την Amiga 500 που με είχε εκπλήξει θετικά. Το Zener Drive χαρακτηριζόταν από ένα πλήθος διανυσματικών γραφικών που παρέλαυναν στην οθόνη υπό το εξαίσιο techno soundtrack που είχαν επιμεληθεί τα μέλη του group.

Περίπου ένα χρόνο αργότερα, τον Ιούλιο του 2018 και στα πλαίσια του demoparty Decrunch, οι Altair επέστρεψαν με την ολόφρεσκη (τότε) δημιουργία τους, ένα νέο demo που ονομαζόταν 604. Και τι demo...


Πέρα του ευχάριστου γεγονότος ότι το 604 είναι και αυτό επενδεδυμένο με ένα υπέροχο techo track που σε κάνει να θες να σηκωθείς από την καρέκλα σου και να χορέψεις (αχ, Paula!), αυτά που βλέπουμε να εκτυλίσσονται στην οθόνη της 500άρας (ναι, OCS θέλει κι αυτό το έρμο, τίποτα παραπάνω) με τα 3D objects και το raytracing, συνήθως τα συναντάμε - έστω και με υψηλότερη λεπτομέρεια - σε παραγωγές που "απαιτούν" AGΑ chipset και 68060. Μόνο και μόνο γι' αυτό λοιπόν, μόνο και μόνο που συμπεραίνουμε ότι οι coders του group Altair σεβάστηκαν το γεγονός ότι η πλειοψηφία των Amiga users εκεί έξω προτιμά αν έχει 1000€ στην άκρη να τα επενδύσει σε κάτι άλλο και όχι σε έναν accelerator, αξίζει να τους βγάλουμε το καπέλο. Φυσικά, το οπτικοακουστικό αποτέλεσμα που παρέχει το 604 είναι ένας ακόμη λόγος, ο κυριότερος προφανώς, για να υποκλιθούμε στην (σχετικά) νέα παραγωγή των Altair, αφού στα λίγο περισσότερα από 2μιση λεπτά που διαρκεί καταφέρνει να εντυπωσιάσει και με το παραπάνω.

Τι σας γράφω όμως, αφού μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ και να το απολαύσετε ιδίοις όμμασι ή απλά να το παρακολουθήσετε στο βίντεο που ακολουθεί:



Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2021

Once we were Kings part 5 - Αγοράζοντας και πουλώντας

Δεν έχει νόημα να κοροϊδεύεις κάποιον - πόσο μάλλον όταν αυτός ο κάποιος είναι ο εαυτός σου, έτσι δεν είναι; Πολλές χιλιάδες ευρώ ξοδεύτηκαν από εμένα αλλά και από όλους όσους ασχολούνται με το hobby του retro computing όλα αυτά τα χρόνια. Τσάμπα; Δύσκολο να το πει κανείς. Κάθε νέο μηχάνημα ήταν μια εμπειρία, κάθε άνοιγμα πακέτου που ερχόταν στο ταχυδρομείο σε έκανε να νιώθεις ξανά σαν παιδάκι που ανοίγει τα Χριστουγεννιάτικα δώρα του. Μόνο και μόνο αυτό το τελευταίο, ίσως να δίνει νόημα και αξία στην όλη ιστορία, αξία που ξεπερνάει την χρηματική...

Φυσικά, ένα είναι το να αγοράζεις συνεχώς κι άλλο είναι το να τα διατηρείς στην κατοχή σου όλα αυτά που απέκτησες: εκτός του ότι απαιτείται (πολύ) μεγάλος χώρος, από κάποιο σημείο και μετά, όταν σφίξουν τα γάλατα σε οικονομικό επίπεδο, αναπόφευκτα η retro συλλογή σου αρχίζει να μεταφράζεται σε ευρώ, σε πληρωμένους λογαριασμούς, σε τακτοποιημένες οικονομικές υποχρεώσεις. Και, σιγά-σιγά, αφενός διαπιστώνεις ότι τα παλιά μηχανήματα που έχεις στην κατοχή σου μειώνονται με γοργούς ρυθμούς κι αφετέρου αισθάνεσαι ότι τελικά καθόλου (μα καθόλου!) δεν σου λείπουν τα μηχανήματα που έδωσες τα οποία για τον Χ ή Υ λόγο έτσι κι αλλιώς σπάνια χρησιμοποιούσες. Έτσι κι εγώ λοιπόν, τα τελευταία 10+ χρόνια έχω πουλήσει χωρίς υπερβολή εκατοντάδες μηχανήματα και, ειδικά τα ακριβότερα εξ αυτών δεν αισθάνθηκα ποτέ την ανάγκη να τα ξανααποκτήσω γιατί στο μυαλό μου η αξία τους σε χρήματα δεν πλησίαζε επ' ουδενί την αξία τους σε... επιδόσεις (χα-χα!) ή σε retro εμπειρία/ικανοποίηση. Ας κόψω όμως την πάρλα και ας σας παρουσιάσω μερικές φωτογραφίες από μηχανήματα, περιφερειακά κλπ σχετικά με Amiga που πέρασαν από τα χέρια μου τα τελευταία χρόνια και τελικά κατέληξαν σε άλλες, ξένες αγκαλιές και τα οποία δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στις κατηγορίες που θα ακολουθήσουν στα επόμενα...


Amiga 500




"Κουτάτη" Amiga 500








Amiga 1200







Mediator PCI 1200 + PCI cards




Scandoubler




Blizzard 1230 Mk. IV






Blizzard 1260







Cyberstorm PPC




Floppy disks




Amiga 2000T






2 x Lyra


Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2021

Dandelion για την 500άρα

Μπήκαμε πια στο 2021 και το καλοκαίρι θα συμπληρωθούν 36 ολόκληρα χρόνια από τη βραδιά εκείνη που η Amiga 1000 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό από τον Andy Warhol και την Debbie Harry στο Vivian Beaumont Theater, στο Lincoln Center της Νέας Υόρκης. 36 χρόνια και ακόμα κάποιοι από εμάς - ανάμεσά τους και εγώ - αντιμετωπίζουν με δέος την Amiga, την "Μεγάλη Κυρία" του computing, τον υπολογιστή που ήταν κάτι ανάμεσα σε coin op και workstation αλλά για καλή μας τύχη η Commodore τον έβαλε στα σπίτια μας και τον έκανε μέρος της ζωής και της καθημερινότητάς μας.

 

Η αλήθεια είναι ότι το οικονομικό τίμημα για την απόκτηση μιας Amiga 1000 back in the day κάθε άλλο παρά μικρό ήταν, γι' αυτό άλλωστε και πουλήθηκαν ελάχιστες. Ευτυχώς για όλους μας, το 1987 η Commodore αποφάσισε να παίξει την τελευταία της ζαριά (μέχρι τότε) σε ό,τι είχε να κάνει με την πλατφόρμα της Amiga, κυκλοφορώντας την οικονομικότερη αλλά και ταυτόχρονα δυνατότερη συγκριτικά με την 1000άρα, Amiga 500. Από εκεί και πέρα όλα πήραν σιγά-σιγά τον δρόμο τους και το μηχάνημα που στήθηκε πάνω στο ονειρικό chipset που δημιούργησε ο Jay Miner και οι συνεργάτες του βρήκε τη θέση του στα γραφεία των απλών χρηστών και σήμερα, 3 και βάλε δεκαετίες αργότερα, κάποιοι ακόμα απολαμβάνουμε με όλη μας την ψυχή και με όλες μας τις αισθήσεις τον ήχο, τα γραφικά και το animation παιχνιδιών-θρύλων όπως είναι τα Lemmings, Battle Squadron, Lotus Esprit Turbo Challenge, Kick Off, Agony και πολλών άλλων. Αλλά, όταν αναφέρεται κάποιος στην Amiga και στον ήχο, τα γραφικά και το animation είναι αδύνατο να μη σταθεί στο κομμάτι των demos και της demoscene, όλων αυτών των ταλαντούχων coders που έχουν δημιουργήσει ψηφιακά αριστουργήματα για την ακροτελεύτια πλατφόρμα της Commodore. Και που συνεχίζουν να το κάνουν, προς τέρψη όσων μπορούμε ακόμα να βάλουμε για λίγο στην άκρη τα προβλήματα και τις σκοτούρες της καθημερινότητας και να αφιερώσουμε τις αισθήσεις μας ακέραιες σε ό,τι έχει να μας προσφέρει η Amiga, όπως κάναμε για πρώτη φορά και τότε, 30 χρόνια πριν...

Ένα από τα σύγχρονα demos που αξίζουν τον χρόνο και την (ολιγόλεπτη, τουλάχιστον) προσοχή και αφοσίωσή μας είναι και το Dandelion από τους Electronic Knights, που, αν και παραγωγή του 2017, υπέπεσε πρόσφατα στην αντίληψή μου. Το Dandelion δεν θα ταλαιπωρήσει κανέναν με τις απαιτήσεις του καθώς τρέχει ακόμα και σε OCS chipset, αλλά, από την άλλη, δεν κάνει και σκόντο σε αυτά που προσφέρει: μουσική, animation και εντυπωσιακά εφέ συνθέτουν μια στιβαρή παραγωγή η οποία, αν μη τι άλλο, δείχνει τι είναι και τι μπορεί να κάνει η Amiga και δη η 500άρα, ήτοι να εντυπωσιάζει ακόμα και σήμερα, ακόμα και το 2021.



 Μπορείτε να κατεβάσετε το Dandelion από εδώ ή να το παρακολουθήσετε στο video που ακολουθεί.



Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2020

Once we were Kings part 4: Amiga 1200 με 68030

Μετά από δεκάδες κουβέντες και ιντερνετικές συζητήσεις κατέληξα στο συμπέρασμα ότι έχει δημιουργηθεί σε όλους σχεδόν η εντύπωση ότι δεν μου αρέσει η Amiga 1200. Πράγμα που σε καμία περίπτωση όμως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα: η Α1200 μου αρέσει και μάλιστα πολύ και θεωρώ ότι, αν κάποιος έχει μία και μόνο Amiga (όπως και θα ήταν λογικό, άλλωστε) αυτή θα έπρεπε να είναι η 1200άρα με λίγη Fast RAM έξτρα.

Επειδή λοιπόν δεν θεώρησα ποτέ μου γιγάντιο τεχνολογικό βήμα το AGA chipset κι επειδή δεν με συγκίνησαν ποτέ ιδιαίτερα τα βελτιωμένα (τα ποια;) AGA παιχνίδια, άντε ίσως και επειδή κάποτε είπα μια-δυο κουβέντες παραπάνω, έμεινε αυτή η εντύπωση. Η οποία, το ξαναγράφω, είναι λανθασμένη. Απόδειξη αυτού είναι το γεγονός ότι είχαν περάσει πολλές 1200άρες από τα χέρια μου όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με τους retro υπολογιστές ως βασικό hobby. Και όλες, την τρέχουσα χιλιετία!

Σήμερα θα σας δείξω μερικές φωτογραφίες από την πρώτη μου 1200άρα με 68030, αλλά και από την τελευταία μου! Ας πάμε στην πρώτη: Amiga 1200 σε Αμιγκάδικο tower case, με σκληρό δίσκο, CD-ROM και PCMCIA κάρτα δικτύου. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από την πρώτη ημέρα που εγκατέστησα τον πρώτο μου accelerator με Motorola 68030, έναν φτηνό και τίμιο (τότε κόστιζαν κάτω από 100€) Apollo 030/40MHz με 32MB Fast RAM. Η πρώτη μου δοκιμή ήταν (φυσικά) το DOOM! Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό μου όταν είδα για πρώτη φορά το αριστουργηματικό δημιούργημα των Carmack και Romero να τρέχει στον τελευταίο home computer ευρείας παραγωγής. Και ένα ακόμα όταν αυτός ο computer μπόρεσε - έστω και με επιδόσεις... σκαραβαίου! - να surfάρει στο internet! Φυσικά, εκείνα τα πρώτα χρόνια της νέας χιλιετίας τα sites τα οποία λειτουργούσαν με τον iBrowse ήταν περισσότερα απ' ότι σήμερα (τώρα πια πρέπει να παίζουν 2 ή 3, αν δεν απατώμαι). Ορίστε και το οπτικό υλικό...

Amiga 1200, DOOM και 1084S - σκέφτεστε τίποτα καλύτερο;

Πάντα είχα ένα κόλλημα με τις ψηλές αναλύσεις στο Workbench!

H A1200T μου: όχι και ό,τι ομορφότερο, αλλά ιδιαίτερα πρακτικό το tower case.

Εδώ φαίνεται κάπως κομψότερο.

Surfάρισμα με 1084S. Και στα καπάκια επίσκεψη στον οφθαλμίατρο!

Το Amiga.org όταν ήταν ακόμα ο κύριος διαδικτυακός προορισμός μας. Feed the kitty!

To showconfig μαρτυρά την ύπαρξη του Apollo.

Και πάμε τώρα, καμιά δεκαετία αργότερα, στην τελευταία Amiga 1200 με 68030 που πέρασε από τα χέρια μου. Ήταν μια desktop 1200άρα, κάτασπρη και κομψότατη εάν εξαιρέσει κανείς τα καρούμπαλα από τις βίδες στο μπροστινό μέρος, προϊόντα του "αντρικού" σφιξίματος των βιδών από τον φίλο LeChuck!

Αυτή η 1200άρα ήταν πιο γρήγορη από την προηγούμενη, καθώς φρόντιζε γι' αυτό η Blizzard 1230 Mk IV συνεπικουρούμενη από 64MB Fast RAM. Μάλιστα, είχε όταν την πήρα εγκατεστημένο το ιδιαίτερα χρήσιμο, λειτουργικό και αισθητικά άρτιο AmigaSYS 4 (ευχαριστώ, Δημήτρη!) το οποίο ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η πλειοψηφία των χρηστών δεν προτιμά αντί του ClassicWB...

Anyway, photos please!

Εντάξει, ήταν λίγο ψηλά η οθόνη, αλλά κάπου έπρεπε να βάλω και το subwoofer!

AmigaAmp, WBsteroids μερικά από τα καλούδια του AmigaSYS 4.

Τώρα που προσέχω αυτή τη φωτογραφία καταλήγω στο συμπέρασμα ότι μάλλον είχα και scandoubler στην εν λόγω 1200άρα...

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2020

Zener Drive για την 500άρα

Ήδη, από την εποχή του Commodore 64 και την γέννηση της demoscene, οι παραγωγές που βασίζονταν σε 3D διανυσματικά γραφικά και σχήματα φτιαγμένα από wireframes δεν προκαλούσαν συχνά επιφωνήματα θαυμασμού σε όσους τις παρακολουθούσαν. Κι αυτό γιατί από τη μία δεν έδειχναν τόσο εντυπωσιακές και από την άλλη η ύπαρξη custom chips για hardware scrolling, scaling κλπ σε κάποια 8bit και 16bit μηχανήματα μπορούσαν να δώσουν πολύχρωμα, "γεμάτα" σχήματα κινούμενα ταχύτατα, που, αν μη τι άλλο, αποτελούσαν όαση στην θέαση και άφηναν μια γλυκιά γεύση στων ουρανίσκο των ιδιοκτητών των υπολογιστών στους οποίους έτρεχαν.

Σαφέστατα εξαίρεση στα παραπάνω αποτέλεσαν κάποια demos για υπολογιστές που δεν τους πολυβοηθούσε το hardware τους, όπως ο Sinclair ZX Spectrum και ο Atari ST, αλλά και κονσόλες φτιαγμένες ειδικά για απεικόνιση vector graphics, όπως ήταν το Vectrex. Συνολικά πάντως τα διανυσματικά γραφικά βρίσκονταν σχεδόν πάντα "στην απέξω" σε ό,τι είχε να κάνει με demos και παιχνίδια, από τις αρχές της δεκαετίας του '80 μέχρι και τα μέσα των 90s, οπότε τα υποκυκλώματα γραφικών με hardware 3D δυνατότητες άλλαξαν οριστικά και αμετάκλητα τους κανόνες του παιχνιδιού.

Ας έρθουμε όμως στην Amiga. Η όλη αρχιτεκτονική προσέγγιση της "Μεγάλης Κυρίας" είχε πάμπολλα κοινά στοιχεία με αυτήν ενός coin-op (arcade καμπίνας, δηλαδή) των 80s, ήτοι ένα custom chipset που θα αναλάμβανε γραφικά, sprites, ήχο κλπ χτισμένο γύρω από κάποιον κεντρικό επεξεργαστή που δεν θα είχε και τόση σημασία το ποιος θα ήταν ή τι δυνατότητες θα είχε. Ευτυχώς για την πλατφόρμα, ο Jay Miner και οι συνεργάτες του επέλεξαν για κεντρική επεξεργαστική μονάδα τον περίφημο 68000 της Motorola, το κορυφαίο chip της κατηγορίας του στην εποχή του. Παρόλα τα εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του, αυτό το ονειρικό hardware σύνολο δεν τα πήγαινε ιδιαίτερα καλά με τα 3D γραφικά, και τρανή απόδειξη του γεγονότος αυτού αποτέλεσαν οι τίτλοι του είδους που συνήθως ήταν πιο smooth στον Atari ST καθώς ο τελευταίος, παρά την απουσία κάποιου ισχυρού υποσυστήματος για γραφικά, διέθετε έναν ελαφρώς ταχύτερα χρονισμένο 68000. Το ρεζουμέ όλων των παραπάνω είναι ότι σε ό,τι έχει να κάνει με το θέμα "Amiga και vector graphics" ισχύει σε μεγάλο βαθμό το "από μακριά κι' αγαπημένοι"!

Έτσι λοιπόν μου προκάλεσε έκπληξη το Zener Drive, ένα σχετικά πρόσφατο (2017) demo του group Altair για την Amiga 500, που υπέπεσε πρόσφατα στην αντίληψή μου, και το οποίο - το μαντέψατε - στηρίζεται σχεδόν εξ' ολοκλήρου σε διανυσματικά γραφικά.


Παρά την δίχρωμη (κυρίως) απεικόνιση και την έλλειψη sprites και textures, το Zener Drive παρουσιάζει animations ταχύτατα, με κίνηση τόσο ομαλή που θα ζήλευε και το ίδιο το Vectrex. Η μουσική που συνοδεύει την δράση επί της οθόνης είναι επίσης αξιόλογη και το συνολικό αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό, ενώ ταυτόχρονα ξεφεύγει - για τους λόγους που ανέλυσα παραπάνω - από την πεπατημένη των Amiga demos.

Θεωρώ ότι - παρόλο που δεν είναι EON ή The Fall ή κάτι ανάλογο - το Zener Drive αποτελεί ένα ιδανικό showcase για να αποδείξει κανείς ακόμα και στους πλέον δύσπιστους ότι η 500άρα βαστάει ακόμα, και κάθε άλλο παρά "έχει φάει τα ψωμιά της". Τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με demos και παιχνίδια - δεν είπα να την χρησιμοποιήσετε για desktop publishing, έτσι;

Μπορείτε να κατεβάσετε το .adf image file του Zener Drive από εδώ για να το τρέξετε σε κάποιον εξομοιωτή ή, ακόμα καλύτερα, σε κανονική Amiga.



Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2020

Once we were Kings part 3: Amiga 600 με 68030

Δεν έχει νόημα να πω ψέματα: η Amiga 600 δεν είναι από τις αγαπημένες μου. Όχι, δεν με πειράζει η έλλειψη AGA chipset ή ο αργός Motorola 68000 στα 7,14ΜΗz ενώ, από την άλλη, εκτιμώ ιδιαίτερα την ύπαρξη του IDE controller και του PCMCIA port που αμφότερα "λύνουν χέρια" σε όποιον θέλει να εγκαταστήσει σκληρό δίσκο ή κάρτα δικτύου. Αλλά να, το "κουτσουρεμένο" πληκτρολόγιο με τα πλήκτρα Delete και Backspace δίπλα-δίπλα (αλήθεια, ποιος το σκέφτηκε αυτό;), οι υποδοχές για joystick και mouse που είναι τοποθετημένες έτσι ώστε κάποια joysticks απλά να... μην χωράνε (!) και τέλος, το σουλούπι της που παραπέμπει σε... πυγμαία 1200άρα ε, όλα αυτά συνηγορούν στο να την έχω την καημένη λίγο στην... απέξω! Όλα τα παραπάνω όμως αποτελούν πταίσματα συγκριτικά με αυτό που προσωπικά θεωρώ ως μέγιστο μειονέκτημα του μηχανήματος, την απουσία δηλαδή των γραμμών του επεξεργαστή από το slot του trapdoor, γεγονός που μας υποχρεώνει να χρησιμοποιούμε επιταχυντές οι οποίοι κουμπώνουν ανάποδα πάνω στον 68000. Εντάξει, αθλιότητα...

Φυσικά, πριν από μερικά χρόνια που τα οικονομικά των περισσοτέρων από εμάς βρίσκονταν σε καλύτερη κατάσταση, ακόμα κι ένα μηχάνημα που θα το είχα στην απέξω και δεν θα το πολυγούσταρα θα είχε τη θέση του στη συλλογή μου. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά θα το εξόπλιζα και με επεκτάσεις - τι, έτσι θα το άφηνα;

Αναφέρομαι σε αυτόν που θεωρώ ως τον καλύτερο επιταχυντή που εμφανίστηκε ποτέ για Amiga 600 (ο Vampire 2 αποτελεί μάλλον κάτι ολίγον τι... "διαφορετικό"), τον εκπληκτικό ACA630 της Individual Computers - ξέρετε, την εποχή που ακόμα ο Jens Schönfeld έφτιαχνε "good harwdare for good computers".

O ACA630 λοιπόν ήταν τόσο καλά φτιαγμένος που κούμπωνε με τέτοιον τρόπο στον 68000 και βιδωνόταν τόσο ιδανικά στο motherboard της 600άρας που δεν κουνιόταν ούτε με... πόλεμο! Πέραν της μοναδικής συναρμογής διέθετε επαρκέστατο σύστημα ψύξης, άφθονη μνήμη RAM, έναν Motorola 68030 που "πετούσε" και διάφορες δυνατότητες για softkick, cache μνήμη κλπ.

Απέκτησα έναν από τους πρώτους ACA630 που κυκλοφόρησαν, ο οποίος μου ήρθε πακέτο με μία επέκταση 1ΜΒ Chip RAM A603 και την μπαταρία για το real time clock. Όλα ήταν πανεύκολα στην τοποθέτηση και η αίσθηση της 600άρας μετά την εγκατάσταση ήταν ότι "φυσούσε", όντας ταχύτερη μιας stock Amiga 3000. Είπατε τίποτα; 

Στις φωτογραφίες που θα ακολουθήσουν, εκτός από όσα σας ανέφερα ήδη, μπορείτε να δείτε και ένα αρκετά "ιδιαίτερο" monitor, το Μ1438 της Amiga Technologies. Το "Μ" σημαίνει "Multisync" (για κάποιους άλλους Microvitec, από την εταιρία κατασκευής του) και αναφέρομαι σε μια οθόνη η οποία μπορούσε με την ίδια ευκολία να απεικονίσει τις 15KHz αναλύσεις της Amiga αλλά και αυτές των 31KHz των PCs.

Ας αφήσω όμως την... πάρλα, τι λέτε; Έτσι κι αλλιώς αυτή η σειρά αναρτήσεων έχει να κάνει πρωτίστως με φωτογραφίες που ξέθαψα πρόσφατα κι όχι με κείμενο. Η Amiga 600 λοιπόν, σε όλο της το μεγαλείο!

Πακετάκι από το Amigakit; Τι καλό έχει μέσα;

Καλούδια από την Individual Computers!

ACA630 + A603

...κι απ' την ανάποδη!

Η 600άρα έτοιμη να δεχτεί τις επεκτάσεις!

Πρώτα η Α603...

Η CF πρέπει να μας αδειάσει το χώρο!

Ο ACA630 σε όλο του το μεγαλείο!

Ναι, πρέπει να τα έχω βάλει όλα - δε νομίζω να ξέχασα κάτι...
2ΜΒ Chip RAM: check!

32MB Fast RAM: check!


Motorola 68030: check!

Faster than A3000: check!

Αυτή πρέπει να ήταν η πρώτη φορά που αντικρίσαμε το ACAtune...
Συνδεδεμένη στο Μ1438

Μην το βλέπετε έτσι, δεν έχει flickering!

Ανάλυση που απλά "δεν παίζει" στο 1084...

Ξανά το Showconfig

...και ξανά και το Sysinfo!

Άσπρη 600άρα σε άριστη κατάσταση. Ούτε κιτρινίσματα, ούτε γδαρσίματα, ούτε σπασίματα, ούτε QWERTZ πληκτρολόγιο!

Πραγματικά δεν θυμάμαι ποιος την πήρε, αλλά την βλέπω τόσο άσπρη που λυπάμαι που την έδωσα. Αλλά εδώ έδωσα τον ACA630, τι να λέμε τώρα...