Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2023

Zzap! Amiga Annual 2023: too little, too... little!

Κάθε χρόνο εκεί γύρω στον Οκτώβριο που λαμβάνω το ενημερωτικό email από τον Chris Wilkins για την κυκλοφορία των ετήσιων εκδόσεων των περιοδικών της Fusion Retro Books λέω από μέσα μου ότι "φέτος δεν θα υποκύψω". Όχι επειδή έχω παράπονο από την ποιότητα ή τις τιμές αυτών των "annuals", αλλά κυρίως διότι το Brexit είχε ως αποτέλεσμα οτιδήποτε έρχεται από Αγγλία να είναι πλέον ακριβότερο, να καθυστερεί περισσότερο και να περνάει και από τελωνείο. Οπότε, αν βάλεις κάτω το κόστος των 4 εκδόσεων μαζί με τα ταχυδρομικά τους και τα κόστη εκτελωνισμού περνάς άνετα τα 100€ - πρέπει να σου αρέσουν πολύ αυτά τα annuals για να τα αγοράσεις τελικά αν ζεις στην Ελλάδα...

Εν τω μεταξύ, φέτος κάποια πραγματάκια διαφοροποιήθηκαν προς το χειρότερο: ο χαμός του Oliver Frey και στη συνέχεια αυτός του Roger Kean άφησαν, όσο να 'ναι, τις εκδόσεις αυτές λίγο "ορφανές". Προσθέστε σε αυτό και το γεγονός ότι πλέον οι ετήσιες εκδόσεις φτιάχνονται σε μέγεθος Α5 και, αν θέλει κάποιος να τις προμηθευτεί σε Α4 έχουν έξτρα κόστος (το διπλάσιο) - ενώ η σελιδοποίηση παραμένει η ίδια με αυτή του Α4.

Παρά τα παραπάνω, όπως συνηθίζω κάθε χρόνο, έτσι και φέτος υπέκυψα στον πειρασμό με αποτέλεσμα προ ολίγων ημερών να παραλάβω το Zzap! Amiga Annual 2023. Ανοίγοντας το πακετάκι με περίμενε μία ευχάριστη έκπληξη, αφού το (μικρό) βιβλίο συνοδευόταν από ένα μουσικό CD (ναι, υπάρχουν ακόμα και στις μέρες μας) σε κανονική θήκη από διαφανές σκληρό πλαστικό το οποίο περιείχε ένα best of των κλασικών συνθέσεων του David Whittaker για την Amiga, σε εκτέλεση/επιμέλεια του Allister Brimble. Καλοδεχούμενο το δωράκι και μπορώ να πω ότι το απόλαυσα δεόντως, αφού είχα την τύχη το βασικό μου PC να διαθέτει DVD-R/W optical drive - αλλιώς δεν έχω ιδέα πού θα έβρισκα CD player για να το ακούσω!

Όταν όμως αγοράζεις μία ετήσια έκδοση ενός περιοδικού τη μεγαλύτερη σημασία την έχει το ίδιο το προϊόν για το οποίο πλήρωσες και όχι τα όποια "δωράκια", έτσι δεν είναι; Ποιες είναι λοιπόν οι εντυπώσεις μου από το Zzap! Amiga Annual 2023;

Αρχικά θα πρέπει να διευκρινίσω ότι η ετήσια έκδοση είναι μία συλλογή άρθρων, αφιερωμάτων και game reviews από τις διμηνιαίες εκδόσεις που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2022. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, ίσα-ίσα που μπορεί να θεωρηθεί ως ένα best of (άλλο ένα) των 6 περιοδικών που προηγήθηκαν. Λόγω του ότι αυτές οι διμηνιαίες εκδόσεις δημιουργούνται και κυκλοφορούν επίσης σε μέγεθος A5, προκύπτουν κάποια προβληματάκια. Το μεγαλύτερο εξ αυτών δεν είναι το (πολύ) μικρό μέγεθος των game reviews (συνήθως 2 σελίδες) όσο το ότι μια σελίδα Α5 με ευανάγνωστου μεγέθους fonts χωράει ελάχιστο κείμενο. Και, αν κάποιος επιθυμήσει να συμπτύξει περισσότερο όγκο κειμένου τότε θα πρέπει να καταφύγει σε μικρότερα fonts, γεγονός που καθιστά την ανάγνωση κουραστική. Και δεν είναι μονάχα αυτό: τα περισσότερα screenshots είναι, αναπόφευκτα, μικρά σαν γραμματόσημα, καθιστώντας ιδιαίτερα δυσχερή την εξαγωγή συμπερασμάτων από δαύτα. Για να τα συνοψίσω όλα αυτά σε μία πρόταση, το μέγεθος Α5 δείχνει να "σκοτώνει" την ετήσια έκδοση.

Επειδή ξεκίνησα αυτή τη "μόδα" με τις ετήσιες εκδόσεις των πρώην περιοδικών της Newsfield Publications από την Fusion Retro Books από την αρχή, τότε δηλαδή που συμμετείχαν αρκετοί από τους original συντελεστές και τα βιβλία φτιάχνονταν για και τυπώνονταν σε Α4, μπορώ να πω ότι η διαφορά είναι πολύ μεγάλη. Ίσως όχι χαώδης γιατί η θεματολογική και αισθητική "συγγένεια" υπάρχει, αλλά αυτή η ιστορία με το A5 format έχει ρίξει πάρα πολύ το τελικό αποτέλεσμα. Από κάθε άποψη.

Άντε, να δούμε αν του χρόνου θα "προσπεράσω" ή θα μπω στον πειρασμό να πληρώσω ακόμα περισσότερα για την Α4 έκδοση...

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2022

Αρχίστε να ετοιμάζεστε για το 9ο Amicamp!

Χαράς ευαγγέλια για τους ανά την πρωτεύουσα Αμιγκάδες - και όχι μόνο: ένα (ευμεγέθες, είναι η αλήθεια) πουλάκι μου ψιθύρισε στ' αυτί ότι ορίστηκαν οι ημερομηνίες και κλείστηκε ο χώρος προκειμένου να διοργανωθεί εκ νέου το Amicap, η (πάνω-κάτω) ετήσια συνάντηση των εν Ελλάδι Amiga users και fans.

Μετά από τις περιπέτειες με τον Covid-19 και τις καραντίνες είναι η αλήθεια ότι στο περσινό, 8ο Amicamp που έλαβε χώρα το καλοκαίρι που μας πέρασε, κανένας δεν είχε ιδιαίτερη διάθεση να παρουσιάσει κάτι καινούριο (άσχετα που συνέβη). Περισσότερο θέλαμε να ξεστομίσουμε ένα επιφώνημα ανακούφισης και να βρεθούμε και πάλι κοντά με παλιούς φίλους και συνοδοιπόρους που μας ένωσαν οι κοινές εμπειρίες και η κοινή πορεία σε Amigahellas και Amigaplanet κυρίως.

Φέτος - τη χρονιά που μας έρχεται δηλαδή, για να είμαστε ακριβείς -, με λιγότερες έγνοιες στα κεφάλια μας και λιγότερα χρήματα στις τσέπες μας ευελπιστούμε να είμαστε πιο δραστήριοι στα πλαίσια του 9ου Amicamp που θα λάβει χώρα στον γνώριμο και αγαπημένο χώρο του Found.ation, το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Φεβρουαρίου (25 & 26 του μήνα).

Απ' όσο γνωρίζω τα classic μηχανήματα θα έχουν την τιμητική τους, πουσαρισμένα με κάθε λογής επεκτάσεις και add-ons, προκειμένου να μπορέσουμε άπαντες να απολαύσουμε απρόσκοπτα 20λεπτα sessions... Agony! Από την άλλη, θα είναι μάλλον απίθανο να μη διοργανωθεί και πάλι τουρνουά Sensible Days, καθώς ο... δυνάστης των Κυριακών μας σίγουρα θα θέλει να επανακτήσει τα πρωτεία και τον τίτλο που του έκλεψε πέρυσι με εντυπωσιακό τρόπο ο Tsak.

Θα τα ξαναπούμε όσο θα μαθαίνουμε περισσότερες πληροφορίες και θα πλησιάζει ο καιρός - να είστε βέβαιοι γι' αυτό. Μέχρι τότε τσεκάρετε στα ημερολόγιά σας το διήμερο 25-26/2/2023 και... ακονίστε τα Tomahawks σας. Τα joysticks, όχι τα τσεκούρια!

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2022

Ξαναζώντας εποχές 500άρας με το AmiPi drive

Είναι Νοέμβριος του 1989. Έχει ήδη αρχίσει να χειμωνιάζει και ο όγκος των μαθημάτων της Β' λυκείου δεν βοηθάει να φτιάξει η διάθεση. Ευτυχώς είναι ήδη Πέμπτη, οπότε έχουμε "μία και σήμερα" για το Σάββατο. Το οποίο ναι, είναι μια ιδιαίτερη μέρα.

Καθώς η καθηγήτρια εξηγεί την κλίση κάποιου ανώμαλου ρήματος στα αρχαία (αχ, ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης) κοιτάζεις αφηρημένα έξω από το παράθυρο και φέρνεις στο μυαλό σου την Σαββατιάτικη ιεροτελεστία: πρωινό ξύπνημα - εθελοντικά αυτή τη φορά, όχι με το ζόρι για το σχολείο -, ένα ποτήρι γάλα στα γρήγορα, ό,τι λιγοστά χρήματα έχεις στην τσέπη και βουρ για τη στάση του τρόλεϊ στην Ευτυχίδου, να χωθείς στο 2 ή στο 11 που πάνε κέντρο. Το πλέον αργό και άκυρο στη σύλληψή του μέσο μαζικής μεταφοράς σέρνεται, αγκομαχά, αλλά κάποτε φτάνει στην Πανεπιστημίου όπου και κατεβαίνεις στο Rex. Τσεκάρεις στο μεγάλο περίπτερο τα ξένα περιοδικά για υπολογιστές και υπόσχεσαι στον εαυτό σου ότι αν σου περισσέψουν χρήματα θα επιστρέψεις για να τα "επενδύσεις" στο τελευταίο τεύχος του Computer+Video Games. "Ανεβαίνεις" την Εμμανουήλ Μπενάκη και στρίβεις αριστερά στη γωνία με την Κωλέττη, στο κτίριο που μέχρι πριν από 3 χρόνια στεγαζόταν το Computer Club. Φτάνοντας στη Μπόταση κάνεις δεξιά και νιώθεις την ανάσα σου να κόβεται και το στήθος σου να ανεβοκατεβαίνει όλο και πιο γρήγορα από την προσμονή, καθώς φτάνεις στη Σολωμού. Ο επόμενος παράλληλος είναι η "Στουρνάρα" (Στουρνάρη, κανονικά). Είσαι στο επίκεντρο της ελληνικής Silicon Valley που σφύζει από ζωή, εκεί που όλα συμβαίνουν. Στα αριστερά σου το Computer Market, διαγώνια ο Εγκέφαλος, απέναντί του ο Thomas Soft, στην ευθεία αριστερά το Σύμπαν Computers (στο οποίο εργάζεται και ο γράφων, αυτόν τον καιρό) και πάλι διαγώνια προς τα Εξάρχεια, το Πλαίσιο με τα φτηνά PCs που ουδόλως σε ενδιαφέρουν.

Αναρωτιέσαι πού να πρωτοπάς να τσεκάρεις τι καινούριο ήρθε. Κάποιος σου πέταξε κάτι για κάποιο "Beast" με φανταστικά γραφικά, αλλά εσύ θες επιτέλους να βρεις την ευκαιρία να γράψεις το Beach Volley και το Super Hang-On που τα ζαχαρώνεις εδώ και βδομάδες. Ή το Silk Worm, τι παιχνιδάρα! Ευτυχώς το Kick Off που πήρες το καλοκαίρι σε έχει αποζημιώσει και με το παραπάνω - κι ας παραπονιούνται οι φίλοι σου όταν παίζετε διπλό ότι είναι άδικο να έχεις εσύ το Tomahawk και αυτοί το Quickshot 2.

"Δεν έχει σημασία", σκέφτεσαι. Η σκέψη της στο γραφείο σου να σε περιμένει να δοκιμάσεις τα καινούρια παιχνίδια με το drive της να γουργουρίζει φορτώνοντας και την καταπληκτική μουσική να ξεχύνεται από τα ηχεία του 1084 κάνει την καρδιά σου να σκιρτάει. Καλός ήταν και ο Amstrad που είχες πριν, αλλά η Amiga 500 είναι το κάτι άλλο, πώς να το κάνουμε;

Αν όλα τα παραπάνω έχουν ομοιότητες και με τις δικές σας μνήμες, το ξέρετε, δεν είστε οι μόνοι. Μπορεί κάποιοι να μην κατέβαιναν στο κέντρο αλλά να πήγαιναν στα μαγαζιά της γειτονιάς τους, μπορεί άλλοι να μην είχαν φτάσει ακόμα στο λύκειο ή να μην είχαν 1084, αλλά όλα αυτά είναι λεπτομέρειες. Η φάση με την Amiga εκείνη την εποχή ήταν πάνω-κάτω η ίδια ανεξαρτήτως γεωγραφικής τοποθεσίας και ταχυδρομικού κώδικα. Προσωπικά εκείνα τα χρόνια δεν είχα Amiga, αλλά εργαζόμενος σε computer shop στη Στουρνάρη με κύριο αντικείμενο απασχόλησης την αντιγραφή δισκετών για Amiga και Atari ST ήταν σα να είχα. Δυστυχώς μετά από λίγο καιρό αποφάσισα να αλλάξω δουλειά και να ασχοληθώ με τα PCs. Και γράφω "δυστυχώς" διότι απομακρύνθηκα από τη gaming σκηνή και έχασα πολλά... επεισόδια μέχρι το 1993, όταν και απέκτησα μία Amiga 500 Plus.

Σε μια προσπάθεια λοιπόν να ζήσω - έστω και ετεροχρονισμένα - την εμπειρία του να κάθομαι και να δοκιμάζω όποτε έχω τη διάθεση 2-3 "καινούρια" παιχνίδια (ήτοι τίτλους που δεν είχα παίξει στον καιρό τους) αποφάσισα να στήσω το πιο απλό setup: μία Amiga 500 με την απαραίτητη επέκταση μνήμης των 512ΚΒ, ένα μεταλλικό joystick, μία μικρή CRT τηλεόραση και ένα floppy disk drive emulator εφοδιασμένο με μερικές εκατοντάδες προσεκτικά επιλεγμένα .ADF αρχεία, με τα παιχνίδια που με ενδιέφερε να δοκιμάσω. Ο λόγος που προτίμησα το floppy emulator αντί ενός πραγματικού disk drive είναι προφανής: ποιος κάθεται να γράψει 200-300 δισκέτες εν έτει 2022; Πλάκα κάνουμε; Ωραία η φάση, δε λέω, αλλά τώρα που έχουν περάσει τα χρόνια κάποια πράγματα - ειδικά τα χρονοβόρα - καλό είναι να αποφεύγονται. Επίσης απέφυγα την (ήδη έτοιμη στην 1200άρα μου) λύση του WHDLoad γιατί επιζητούσα μια εμπειρία όσο δυνατόν πλησιέστερη στην αυθεντική, με τις (virtual) αλλαγές δισκετών, τα cracktros, ξέρετε τώρα...

Αντί του δημοφιλούς Gotek αποφάσισα για μία ακόμα φορά μετά από χρόνια να επιλέξω την εξαιρετική λύση του AmiPi drive που κατασκευάζει ο καλός μου φίλος Δημήτρης (MasterGR). Πέραν του ότι το κόστος των δύο συσκευών είναι παρόμοιο, το AmiPi drive έχει μια σειρά από πλεονεκτήματα που δεν ήταν δυνατόν να με αφήσουν αδιάφορο. Θα απαριθμήσω μερικά που μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό:

- Δεν χρειάζεται "μακέλεμα" της Amiga καθώς εγκαθίσταται ακριβώς στη θέση του disk drive, χρησιμοποιώντας μέχρι και τις ίδιες βίδες, ενώ τα κουμπιά του και η υποδοχή για την SD κάρτα είναι προσβάσιμα από τις ήδη έτοιμες οπές του case που έμπαινε η δισκέτα και βρισκόταν το eject button.

- Δεν χρειάζεται οθόνη κανενός τύπου, καθώς το AmiPi drive διαθέτει ένα ιδιαιτέρως εύχρηστο, καλαίσθητο και απλό user interface που εμφανίζεται όταν ανάβουμε την Amiga.

- Μια και πρόκειται για εξομοιωτή η ταχύτητα ανάγνωσης είναι ακριβώς η ίδια με την αντίστοιχη ενός πραγματικού floppy disk drive, προσθέτοντας πόντους στη συνολική εμπειρία.

- Απ' όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω τρέχει τα πάντα και δεν έχει το παραμικρό θέμα ασυμβατότητας.

- Εξομοιώνει μέχρι και 2 floppy disk drives ταυτόχρονα στην έκδοσή του που τοποθετείται εσωτερικά και μέχρι και 4 στην αντίστοιχη εξωτερική.

- Επιτρέπει τη μεταβολή (εγγραφή) και αποθήκευση των disk image αρχείων. Δηλαδή αν κάποιος παίζει π.χ. ένα adventure game και θέλει να αποθηκεύσει την πρόοδό του σε μία κενή virtual δισκέτα μπορεί να το κάνει πανεύκολα. Όπως και το να γράψει, διαγράψει ή μεταβάλλει αρχεία.

- Μπορεί να λειτουργήσει ως df0: ή df1:.

- Είναι συμβατό με οποιαδήποτε Amiga και με οποιοδήποτε Kickstart από το 1.2 μέχρι και το 3.1 ενώ λογικά δεν θα έχει το παραμικρό πρόβλημα και με τα νεότερα 3.1.4 και 3.2, απλά δεν το έχω δοκιμάσει.

Ξεκίνησα λοιπόν με αυτό το setup να ξαναζώ μέρες... 1989, απολαμβάνοντας κάθε φορά που είχα διαθέσιμο ελεύθερο χρόνο μερικά παιχνίδια που είτε δεν τα είχα παίξει ποτέ, είτε δεν τους είχα αφιερώσει τον απαιτούμενο χρόνο. Επειδή έχω και μια άλφα αδυναμία στον ήχο της Amiga συνέδεσα και τον υπολογιστή με το στερεοφωνικό και πλέον χαίρομαι τις υπέροχες μουσικές της σε εντάσεις που ίσως και να με καθιστούν αντιπαθή στους υπόλοιπους ενοίκους της πολυκατοικίας (ποτέ όμως σε ώρες κοινής ησυχίας).

Διαπίστωσα με τα παραπάνω πως όσο και χρηστική αν είναι η λύση της 1200άρας με το WHDLoad, η 500άρα με το AmiPi drive έχει άλλη γλύκα. Καλά, γενικώς η 500άρα έχει άλλη γλύκα, όπως και οι CRT οθόνες, άλλωστε. Το αστείο είναι ότι καθώς η 1200άρα μου με τον 68030, τα 128MB μνήμης RAM, τον σκληρό δίσκο και το Plipbox (ε, ναι, θέλουμε και δίκτυο) είναι συνδεδεμένη σε LCD monitor, δίνει την αίσθηση... emulator συγκριτικά με την 500άρα με το AmiPi drive και την CRT τηλεόραση. Νομίζω ότι τελικά για λόγους ευκολίας - και χώρου - κάποιες φορές κάνουμε κάποιες επιλογές που αφαιρούν πολύτιμους πόντους από την retro εμπειρία μας και μειώνουν δραστικά τον δείκτη της απόλαυσης. Οπότε, αν θέλετε τη γνώμη μου, προτείνω 500άρα, floppy emulator και CRT οθόνη. Αν έχετε στη διάθεσή και πραγματικές δισκέτες και την υπομονή και τον τρόπο να γράφετε καινούριες τότε ακόμα καλύτερα, δεν το συζητώ...

Όπως θα έλεγε και μία ψυχή "Amiga, ουίσκι και Iron Maiden δίσκοι". Μόνο αυτό, τίποτ' άλλο!


Αν σας ενδιαφέρει να διαβάσετε την ανάρτησή μου για την πρώτη μου επαφή με το AmiPi drive μπορείτε να την βρείτε εδώ.

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2022

Amiga Reviews: όλα μαζεμένα σε ένα μέρος!

Από την εποχή που πήγαινα στο γυμνάσιο κιόλας με θυμάμαι να ξεζουμίζω το Computer + Video Games και να προσπαθώ να καταλάβω τις εκφράσεις που δεν γνώριζα με τα φτωχά αγγλικά μου στα δεκάδες game reviews που αυτό περιείχε. Αργότερα ήρθε το Zzap!64 και στη συνέχεια πολλά ακόμα ξένα έντυπα για υπολογιστές καθώς, κατά την ταπεινή μου άποψη, τα reviews παιχνιδιών στα ελληνικά περιοδικά πληροφορικής κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 απλά... δεν. Δεν ξέρω, δεν ενδιαφέρονταν οι συντάκτες, δεν "το είχαν", δεν έδιναν τη δέουσα σημασία και προσοχή, ίσως; Το γεγονός είναι ότι - και με λαμπερές εξαιρέσεις κάποια πολυσέλιδα αφιερώματα όπως π.χ. αυτό του Pixel στο Defender of the Crown - αν ήθελες να διαβάσεις σοβαρές κριτικές για video games ο αγγλικός τύπος ήταν η καλύτερη λύση. Και με διαφορά, μάλιστα.

Αργότερα, στα χρόνια που μεσουρανούσε η Amiga (1989-1993) ασχολιόμουν κυρίως με τα PCs κι έτσι δεν έζησα από πρώτο χέρι τα κορυφαία αγγλικά έντυπα που είχαν ως αντικείμενο τη "Μεγάλη Κυρία" του home computing και τα παιχνίδια της. Όταν, κάπου προς τα τέλη του '93 με αρχές του '94 αποφάσισα να αφιερωθώ στο ονειρεμένο 16μπιτο σύστημα της Commodore η όλη φάση άρχισε να φθίνει, ξεκινώντας από την ίδια τη μαμά εταιρία που κατέβασε οριστικά τα ρολά. Κάπως έτσι, κατάφερα να έχω τελικά το χρόνο και τη διάθεση να ασχοληθώ με την Amiga (που το έκανα) αλλά να έχω χάσει το όλο σκηνικό με τα περιοδικά και τα reviews. Κάποια (λιγοστά) τεύχη των Pixel και User από τα χρόνια εκείνα που έπεσαν στα χέρια μου όχι μόνο δεν έσβησαν τη δίψα μου, αλλά μάλλον με απογοήτευσαν. Και κάποια, ακόμα πιο λιγοστά τεύχη του Amiga Format (αν δεν απατώμαι) ναι μεν με ικανοποίησαν αρκετά, αλλά απέπνεαν έναν αέρα... θανάτου, καθώς η πλατφόρμα όδευε προς τη δύση της κυριαρχίας της.

Γύρω στα 25 με 30 χρόνια αργότερα μπορώ να πω ότι γνωρίζω από πρώτο χέρι ένα αρκετά μεγάλο μέρος της gaming library της Amiga και έχω την άποψή μου για τα παιχνίδια που έχω παίξει - άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο. Μπήκα όμως στο τριπάκι να βρω τι έγραφε ο τύπος της εποχής για τους τίτλους που με ενθουσίασαν (ή και όχι), αν συνέπιπταν οι απόψεις μου με αυτές των game reviewers τον καιρό που τα άρθρα τους διαβάζονταν από χιλιάδες αναγνώστες και, φυσικά, αν υπάρχουν κάποια παιχνίδια που εμένα μου "ξέφυγαν". Γιατί, καλά τα YouTube videos, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι άλλη βαρύτητα είχαν τα έντυπα reviews τον καιρό που μεσουρανούσε η Amiga από κάποια μεταχρονολογημένα πονήματα στα οποία η έκφραση οποιασδήποτε άποψης δεν υπόκειται σε καμία σοβαρή κριτική.

Έτσι λοιπόν, και με τη βοήθεια αυτών των "σατανικών" εργαλείων που αποκαλούνται "search engines", είχα την τύχη να εντοπίσω το website του καλού κυρίου Tim Janssen, που ονομάζεται - τι άλλο; - Amiga Reviews. Σε αυτόν τον δικτυακό τόπο ο κύριος Janssen αποφάσισε να ανεβάσει ΟΛΑ τα Amiga game reviews από τα περιοδικά Amiga Computing, Amiga Format, Amiga Joker, Amiga Power, CU Amiga, ZERO και Zzap!. Στο σύνολο - κρατηθείτε - 7811 reviews από 2375 παιχνίδια! Γουάου!

Εντάξει, ομολογώ ότι οι απόψεις μου - ειδικά για τα κορυφαία shoot 'em ups - δεν πολυσυμπίπτουν με αυτές που διάβασα στα reviews των περιοδικών της εποχής, αλλά έχει σίγουρα ενδιαφέρον η ανάγνωση αυτών των κειμένων αφενός, και αφετέρου έχει πλάκα να διαπιστώνεις πόσο έξω έπεσαν κάποιες διάσημες πένες των 90s σε παιχνίδια που τελικά πλέον θεωρούνται classics.

Το ωραίο είναι ότι χάρη σε κάποιες επετειακές εκδόσεις όπως π.χ. αυτή του Amiga Joker μπορούμε να βρούμε ακόμα και δοκιμές σύγχρονων τίτλων: ποιος δεν θέλει να μάθει για παράδειγμα με τι βαθμό βαθμολόγησε ο "πολύς" κύριος Richard Löwenstein το Worthy;

Είναι προφανώς θέμα γούστου το αν κάποιος ενδιαφέρεται για ψηφιοποιημένα game reviews από μια άλλη εποχή, αλλά, αντικειμενικά, η δουλειά που έχει κάνει ο Tim Janssen είναι εντυπωσιακή σε όγκο και σίγουρα αποτελεί μια πολύτιμη παρακαταθήκη για όσους ασχολούνται με το Amiga gaming. Ξεψαχνίστε την, εδώ.



Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2022

AmigaLive: ένα καταπληκτικό project για... τεμπέληδες!

Χαράς ευαγγέλια. Για μένα. Κάποιο θαύμα θα έγινε και κατάφερα μετά από 5 ολόκληρους μήνες να ανεβάσω νέα ανάρτηση σε αυτό το blog. Δεν ξέρω, όσο και να νιώθεις ότι δεν συμβαίνει κάτι σημαντικό στο χώρο μιας πλατφόρμας - της Amiga, εν προκειμένω - δε μπορεί μέσα σε... 150 μέρες να μην έχεις βρει τίποτα να γράψεις, έτσι δεν είναι; Οπότε μάλλον εγώ φταίω και ο 40ετής έρωτάς μου για τα 8μπιτα που δε με αφήνει να πάρω όσο ζεστά απαιτούν οι περιστάσεις οποιοδήποτε άλλο μηχάνημα. Ακόμα κι αν αυτό είναι η Amiga. Αλλά να, τα κατάφερα, ιδού, νέα ανάρτηση!

Αφορμή για να γράψω μου έδωσε το γεγονός ότι ξαναθυμήθηκα ξαφνικά το AmigaLive και επειδή θεωρώ ότι πολύς κόσμος εκεί έξω μπορεί να μην το γνωρίζει ή να μην το έχει δοκιμάσει σκέφτηκα να αφιερώσω λίγη ώρα και να πω μερικές καλές κουβέντες για ένα project το οποίο προσωπικά θεωρώ καταπληκτικό.

Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του AmigaLive είναι ότι είναι δωρεάν, είναι πανεύκολο στην εγκατάσταση, και επιτρέπει σε οποιονδήποτε που απλά διαθέτει έναν σχετικά σύγχρονο υπολογιστή να παίξει multiplayer Amiga games. Και, όταν λέμε "multiplayer" ως επί το πλείστον μιλάμε για διπλά, καθώς τόσους παίκτες υποστήριζαν συνήθως τα παιχνίδια της εποχής της Amiga. Σκεφτείτε λοιπόν, ότι με το AmigaLive μπορείτε για παράδειγμα να παίξετε ένα διπλό Kick Off εσείς που μένετε στην Αθήνα με το φιλαράκι σας από τα παλιά που πλέον κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, χωρίς καν να κουνηθείτε από τις θέσεις σας, χωρίς να έχετε πια το παιχνίδι, χωρίς καν να έχετε Amiga και χωρίς να μπείτε στην εκνευριστική διαδικασία να ψάξετε για το αρχειάκι της ROM. Super!

Όμως, δεν είναι αυτό που με ενθουσιάζει προσωπικά - αν και βγάζω το καπέλο σε όσους δημιούργησαν το όλο project - καθώς δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα να παίξω κάποιο παιχνίδι σε διπλό. Ο λόγος που καταπιάνομαι με το AmigaLive σήμερα είναι επειδή αυτή η εφαρμογή δίνει στον καθένα τη δυνατότητα να εξομοιώσει μια Amiga και να απολαύσει πολλά από τα κορυφαία παιχνίδια της χωρίς να είναι απαραίτητο ούτε ένα click παραμετροποίησης και χωρίς να χρειαστεί να ψάξει και να κατεβάσει τίποτα πέρα από την ίδια την εφαρμογή! Πώς είπατε;

Πραγματικά, αν όλα αυτά τα χρόνια από τη μία εκτιμήσατε τις δυνατότητες των εξομοιωτών για Amiga αλλά από την άλλη βλαστημήσατε εκ ολίγες φορές "στήνοντας" μία εικονική 1200άρα, το AmigaLive είναι για εσάς: τα κάνει όλα μόνο του, out of the box που λέμε και στο χωριό μου, και μάλιστα με εξαιρετικά αποτελέσματα. Δεν με πιστεύετε; Για ρίξτε ματιά στο screenshot που ακολουθεί σας παρακαλώ:

Ε, την πάθατε μια πλακίτσα, δεν την πάθατε; Μια από τα ίδια. Αυτό που βλέπετε είναι μονάχα ένας από τους διαθέσιμους τρόπους απεικόνισης που προσφέρει το AmigaLive. Ομορφιές! Και για όσους δεν το κατάλαβαν, το παραπάνω screenshot δεν είναι απλά μια στατική εικόνα, είναι αυτό που βλέπετε παίζοντας. Δεν σας χάλασε, έτσι;

Δεν ξέρω πώς το βλέπει ο καθένας το θέμα, προσωπικά πλέον έχω φτάσει στο σημείο που με χαροποιούν ιδιαίτερα οι εφαρμογές που... απλά παίζουν. Καλά να είμαστε, νομίζω ότι άπαντες έχουμε αποδείξει στο πέρασμα των χρόνων ότι καταφέραμε να κάνουμε να λειτουργήσει ακόμα και το πιο στρυφνό πρόγραμμα, ακόμα και η πλέον (παράλογα) απαιτητική σε παραμετροποίηση εφαρμογή. Τώρα που τα χρόνια πέρασαν και ο χρόνος δείχνει - και είναι - πολύ πιο πολύτιμος, δεν χρειάζεται να αποδείξουμε τίποτα, ούτε στον εαυτό μας, ούτε σε κανέναν άλλο. Όχι άλλες δοκιμασίες. Κάτι που απλά να παίζει, θέλουμε. Ε, και όπως καταλάβατε αφού διαβάσατε μέχρι εδώ, αυτό το κάτι είναι το AmigaLive. Και να σας πω κάτι; Ας μας πούνε και τεμπέληδες!

Μη σας γράφω άλλα και σας κουράζω, όμως. Αν έχετε υπολογιστή με Windows, MacOS ή Linux το AmigaLive σας περιμένει να το απολαύσετε. Κατεβάστε το από το επίσημο website του, αποσυμπιέστε το και παίξτε. That's it - αυτό μόνο, τίποτ' άλλο που έλεγε και μια ψυχή.

Πολλά και ειλικρινή συγχαρητήρια στους δημιουργούς του project. Είτε το θέλετε για τη χαρά του multiplayer είτε για την ευκολία χρήσης του, την απλότητα και τα... looks του, όπως και να 'χει, αξίζει. Και με το παραπάνω.





Κυριακή 12 Ιουνίου 2022

Amicamp: 12 και σήμερα!

Βρε, για δες πώς περνάει ο καιρός... 12 Ιουνίου σήμερα και απομένουν σκάρτες 2 εβδομάδες μέχρι να ανοίξει τις πόρτες του για να υποδεχθεί τους Amiga lovers το Amicamp, η (μοναδική) Αμιγκική μάζωξη που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στην Αθήνα. Εκτός από τα χρόνια της πανδημίας φυσικά, που δεν διοργανώθηκε για ευνόητους λόγους...

Σε 12 μέρες και σήμερα λοιπόν, το Σαββατοκύριακο 25-26/6, όσοι κατηφορίσουν προς το Found.ation (Ευρυσθέως 2 & Πειραιώς 123 στα Πετράλωνα) θα μπορέσουν να δουν από κοντά κάθε λογής Amigas: από AmigaOne X5000 μέχρι 600άρες με Vampire και από 500άρες με PiStorm μέχρι πουσαρισμένα Mac με MorphOS. Φυσικά δεν θα απουσιάσουν και οι κλασικές 1200άρες, ενώ κάτι ακούγεται για διοργάνωση πρωταθλήματος SWOS το πρωί της Κυριακής (26/6).

Η είσοδος είναι και φέτος όπως και κάθε φορά δωρεάν και η προσέλευση αναμένεται αυξημένη μετά από μία τριετία απόλυτης στέρησης retro-μαζώξεων. Όσοι λοιπόν θέλετε να κάνετε κάτι παραπάνω από μερικά posts στο Facebook ελάτε στο Amicamp να τα πούμε από κοντά. Till then...



Τρίτη 17 Μαΐου 2022

Αμιγκάδες ετοιμαστείτε: έρχεται το Amicamp!

Το προγραμματίσαμε και ματαιώθηκε λόγω Covid-19. Το ξαναπρογραμματίσαμε μερικούς μήνες αργότερα, αλλά και πάλι τα ίδια. Πέρασαν 2 χρόνια από τότε, αλλά η πανδημία δε λέει να μας αφήσει στην ησυχία μας. Ε, και τι θα κάνουμε δηλαδή; Δεν θα ξαναοργανώσουμε Amicamp; Όχι βέβαια, μετά το επιτυχημένο διήμερο του 7ου Amicamp (30-31 Μαρτίου του 2019) τρωγόμαστε τώρα 3 χρόνια να ανταμώσουμε και πάλι με φίλους και γνωστούς με αφορμή και αιτία τον αγαπημένο home computer όλων, τη Μεγάλη Κυρία. Ε, λοιπόν, φίλες και φίλοι βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι επιτέλους έφτασε η ώρα!

Το ημερολόγιο θα δείχνει Σάββατο 25 Ιουνίου του 2022 όταν, μετά από 3 (και βάλε) ολόκληρα χρόνια το 8ο Amicamp θα ανοίξει τις πύλες του στους εν Ελλάδι Αμιγκάδες στον αγαπημένο και φιλόξενο χώρο του Found.ation (Ευρυσθέως 2 & Πειραιώς 123 στα Πετράλωνα).

Αν θέλετε να δείτε παλιά και νέα μηχανήματα, FPGAs, accelerators και κάθε λογής περιφερειακά και να δείτε πόσο έχουμε παχύνει όλοι μας και να κουβεντιάσετε για τα τεκταινόμενα στον χώρο της Amiga με την creme de la creme των Ελλήνων Αμιγκάδων μην το σκέφτεστε στιγμή: απλά κυκλώστε στην ατζέντα σας το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιούνη (25-26/6), βάλτε στο GPS τη διεύθυνση του Found.ation (καλά, στην οδό Πειραιώς βρίσκεται, δεν είναι και τόσο δύσκολο να το εντοπίσετε), ακυρώστε/μεταφέρετε οποιεσδήποτε άλλες υποχρεώσεις και ελάτε μαζί μας να κολλήσετε Covid-19 να περάσετε ένα φανταστικό διήμερο γεμάτο με Amiga!

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το official website του Amicamp (όταν και αν ενημερωθεί, γιατί αυτά τα πράγματα δεν γίνονται από τη μία στιγμή στην άλλη!) ή διαβάστε για τις προηγούμενες διοργανώσεις και δείτε φωτογραφικό υλικό εδώ.