The A1200: αντέχετε να περιμένετε μέχρι τον Ιούνιο;

Κάποιες πληροφορίες που είχαν κυκλοφορήσει από τον Αύγουστο κιόλας είναι η αλήθεια ότι μας είχαν προϊδεάσει για την... βόμβα που έσκασε χθες βράδυ, όταν και μας έγινε γνωστή και επίσημα πλέον η επικείμενη κυκλοφορία της The A1200 από την Retro Games Ltd. Η εταιρία αυτή στο πρόσφατο παρελθόν προσπάθησε να αναβιώσει τις μνήμες μας και να γεμίσει τα ταμία της ρίχνοντας στην αγορά remakes ιστορικών 8 και 16bit υπολογιστών, όπως τα The C64 mini, The C64, The VIC 20, The A500 mini, The Spectrum, The C64 mini Black Edition και The 400 mini. Όλα τα παραπάνω μηχανήματα ήταν αντίγραφα των αντίστοιχων home computers του παρελθόντος, είτε - στην πλειοψηφία - σε mini υλοποίηση είτε σε φυσικό μέγεθος (The C64, The VIC 20, The Spectrum). Προκειμένου να κρατηθεί η λιανική τιμή σε λογικά επίπεδα δεν χρησιμοποιήθηκαν FPGA λύσεις αλλά (πολύ καλού επιπέδου) εξομοίωση σε φτηνό, Linux based hardware στο στυλ του Raspberry Pi. Το συνολικό αποτέλεσμα ήταν όλες τις φορές αξιόλογο, με σαφώς ανώτερες τις full sized υλοποιήσεις και κορωνίδα τον The Spectrum ο οποίος, πέρα από κάθε αμφιβολία, είναι η απόλυτη δημιουργία της Retro Games Ltd, καθώς είναι αυτό ακριβώς που έπρεπε από κάθε άποψη σε μία τιμή (99€) απλά... λουκούμι!

Από τη στιγμή που πριν από 2 περίπου χρόνια κυκλοφόρησε η The A500 mini άπαντες σχεδόν είχαν στο μυαλό τους την πιθανή προοπτική της κυκλοφορίας μίας full sized 500άρας από την Retro Games Ltd. Η προσμονή είχε τελικά αίσιο τέλος, αφού, τολμώ να πω, ότι η τελική απόφαση για την παραγωγή ενός μηχανήματος-αντιγράφου της Amiga 1200 δείχνει πολύ πιο ελκυστική. Ας μην ξεχνάμε ότι η 1200άρα κυκλοφόρησε πολύ λιγότερο καιρό από την all-time classic 500άρα, με αποτέλεσμα πλέον να είναι δυσεύρετη και πανάκριβη στην αγορά των μεταχειρισμένων. Να αναφέρω εδώ ότι η επιλογή του εξωτερικού περιβλήματος (A500 ή A1200) δεν επηρεάζει ιδιαίτερα το εσωτερικό hardware και software: ήδη από κατασκευής της η The A500 mini μια χαρά έτρεχε προγράμματα που απαιτούσαν AGA chipset. Τα καλά της εξομοίωσης, βλέπετε...

Θεωρώ ότι με τελική τιμή 189€ (ανακοινώθηκε ήδη) και παρά το γεγονός ότι βασίζεται σε emulation, η The A1200 θα γίνει ανάρπαστη. Ακόμα και για να την αγοράσει κανείς και να την βάλει σε μία προθήκη ή σε ένα ράφι της βιβλιοθήκης του, μία ολοκαίνουρια, κατάλευκη 1200άρα σε αυτή την τιμή την λες και ευκαιρία. Πέρα από το γεγονός ότι ούτως ή άλλως πρόκειται για μία λύση που επιτρέπει στον ιδιοκτήτη της να τρέξει ουσιαστικά όλο το software της Amiga εύκολα και άκοπα χρησιμοποιώντας μάλιστα ως output την HDMI έξοδο που επιτρέπει τη σύνδεση με οποιαδήποτε σύγχρονη οθόνη. Αν τυχόν είχατε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν την The A500 mini θα διαπιστώσατε ότι η ποιότητα της εξομοίωσης είναι σε πραγματικά υψηλό επίπεδο και η ευκολία χρήσης ιδανική. Κατά συνέπεια chances are ότι και η The A1200 θα είναι τουλάχιστον εξίσου καλή σε αυτόν τον τομέα.

Το μόνο αρνητικό στοιχείο που προσωπικά έχω εντοπίσει και στο οποίο οφείλω να σταθώ, είναι η απουσία ενός τουλάχιστον 9pin joystick port. Ή, για να το θέσω πιο σωστά, η συμπερίληψη στο πακέτο του a la cd32 joypad. Βλέπετε, η Retro Games Ltd δυστυχώς δεν συμπεριλαμβάνει στα πακέτα της απλά ένα (άθλιο, εδώ που τα λέμε) χειριστήριο προκειμένου να μπορεί ο χρήστης να παίξει κάποιο παιχνίδι και αν δεν τον βολεύει να χρησιμοποιήσει κάτι άλλο (δικό του USB joypad ή joystick, adaptor για 9πινα χειριστήρια κλπ): δυστυχώς, σε όλα τα μηχανήματα της εταιρίας πλην του The Spectrum, το παρεχόμενο χειριστήριο χρησιμοποιείται για βασικές λειτουργίες σε menus, ρυθμίσεις, γενικώς σε όλες τις λειτουργίες, με αποτέλεσμα να καθίσταται απαραίτητη η ύπαρξή του θέλοντας και μη. Ευτυχώς, σε μία full sized υλοποίηση υπάρχει το ενδεχόμενο κάποιες (ή όλες) οι λειτουργίες να μπορούν να πραγματοποιηθούν και με keyboard shortcuts - τουλάχιστον στους The C64 και The VIC 20 αυτό συνέβαινε. Εκεί όμως παρουσιαζόταν άλλο πρόβλημα, καθώς, πολλές φορές μπορεί να συνέδεε ο χρήστης ένα δικό του χειριστήριο ή αντάπτορα που να λειτουργούσε στην πλοήγηση στα menus, αλλά κατά την εκτέλεση κάποιου παιχνιδιού να μην έπαιζε! Γι' αυτό ακριβώς επιμένω στο ότι θα ήταν ιδανική η συμπερίληψη ενός 9pin joystick port, δεν αποτελεί απλά γεροντική παραξενιά μου αυτή η απαίτηση...

Ελπίζοντας να βρεθούν 100% λειτουργικές απαντήσεις στο παραπάνω... αγκαθάκι, απλά περιμένω με προσμονή την 10η Νοεμβρίου οπότε και θα ανοίξουν οι προπαραγγελίες για την The A1200 (αλλά η κυκλοφορία της αναμένεται τον Ιούνιο του '26). Ναι, μπορεί σαν συνολική υλοποίηση να μην μας ικανοποιήσει στο έπακρο, σαφώς και υπάρχει αυτό το ενδεχόμενο. Αλλά εφόσον πετύχουν το case και το λειτουργικό πληκτρολόγιο όλα τα υπόλοιπα θα τα υπομείνουμε. Ή, τουλάχιστον, αυτό θα κάνω εγώ. Και απ' όσο έχω καταλάβει διαβάζοντας σχόλια εδώ κι εκεί και πολλοί ακόμα εκεί έξω...

Η ματαιότητα του AGA chipset

Όσοι με γνωρίζουν προσωπικά και έχει τύχει να συζητήσουν μαζί μου για θέματα σχετικά με την Amiga, πιθανότατα θα με έχουν ακούσει να εκφράζω την άποψη ότι "Amiga είναι η Amiga 500", ότι το AGA chipset ήταν "too little, too late" και ότι το να έχει κάποιος στην κατοχή του Amiga 1200 δεν προσφέρει ουσιαστικά τίποτα τη σήμερον ημέρα (που υπάρχουν σε αφθονία και ετοιμοπαράδοτοι χαμηλού κόστους accelerators) συγκριτικά με το να έχει μία Amiga 500. Φυσικά, ως συνέπεια των παραπάνω, με ενθουσιάζει πολύ περισσότερο η κυκλοφορία ενός νέου παιχνιδιού ή demo για την Amiga 500, παρά αυτή κάποιου αντίστοιχου τίτλου που απαιτεί AGA chipset. Το επιχείρημα μέχρι τώρα ήταν ότι οι διαφορές είναι ως επί το πλείστον αμελητέες ώστε να δικαιολογήσουν το τίμημα (το να μην τρέχει δηλαδή αυτή η παραγωγή σε οποιαδήποτε Amiga εκεί έξω).

Και πράγματι, οι τίτλοι που είχαν δημιουργηθεί αποκλειστικά για Amigas εφοδιασμένες με AGA chipset (A1200, A4000, CD32) είναι εκεί έξω για να υποστηρίξουν την άποψή μου: στη συντριπτική τους πλειοψηφία προσέφεραν απλώς λίγο περισσότερα χρώματα ταυτόχρονα επί της οθόνης. Σιγά τα αυγά, λέω εγώ.

Μέχρι που εμφανίστηκε ο ταλαντούχος κύριος Lowenstein, πρώτα με το Reshoot και στη συνέχεια (και βασικά) με το Reshoot-R, το απόλυτο shooter για AGA equipped Amigas, το killer app που φτάνει μόνο του να δικαιολογήσει την αγορά ενός τέτοιου μηχανήματος! Φτάνει, όμως; Και, το πιο σημαντικό - και επιστρέφοντας στο αρχικό point -, αξίζει η προσπάθεια ανάπτυξης παιχνιδιών και demos αποκλειστικά για μηχανήματα με AGA chipset; Στην τελική, από τις Amigas που πουλήθηκαν συνολικά ποιο ποσοστό είχε OCS/ECS chipset και ποιο AGA; Ήταν αρκετές οι A1200, A4000 και τα CD32 που πουλήθηκαν ώστε να δικαιολογήσουν κάτι τέτοιο;

Λοιπόν, το Retro Planet έρχεται να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα! Όπως διαβάζουμε στο νέο τεύχος του περιοδικού, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε ο Petro Tyschtschenko, που εργάστηκε ως business administrator στην Commodore Ευρώπης από το 1982 μέχρι και το 1994, οι ακριβείς αριθμοί από Amigas που πουλήθηκαν στην Γερμανική αγορά σε όλη τη διάρκεια της εμπορικής ζωής του μηχανήματος είναι οι παρακάτω:

Amiga 500: 1.160.500

Amiga 600: 193.000

Amiga 2000: 124.500

Amiga 1200: 95.500

Amiga 500+: 79.500

Amiga 1000: 30.500

Amiga CD32: 25.000

Amiga CDTV: 25.800

Amiga 3000: 14.380 (περιλαμβάνονται και οι Amiga 3000T)

Amiga 4000: 11.300 (περιλαμβάνονται και οι Amiga 4000Τ)

Για να μην παιδεύεστε με προσθέσεις, ο συνολικός αριθμός από Amigas που πουλήθηκαν στην Γερμανική αγορά προκύπτει ότι είναι 1.759.980 κομμάτια. Φυσικά, η μερίδα του λέοντος ανήκει στην αειθαλή Amiga 500 με 1.160.500 μονάδες, η οποία πραγματικά αποδείχτηκε ότι ήταν η VolksAmiga (!) και, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο υπολογιστής χάρη στον οποίο όλη αυτή η θαυμάσια τεχνολογία δεν χάθηκε στη λήθη και στα μαύρα κατάστιχα της ιστορίας των υπολογιστών.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι, αν και δεν έχουμε τους αντίστοιχους αριθμούς και για τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες (έτσι κι αλλιώς η εμπορική καριέρα της Amiga στον υπόλοιπο πλανήτη δεν ήταν αυτή που θα χαρακτηρίζαμε ως "λαμπρή"), θεωρούμε τα ποσοστά σε πωληθείσες μονάδες στην Γερμανική αγορά ως αντιπροσωπευτικές των πωλήσεων των μοντέλων του υπολογιστή σε όλη την Ευρώπη.

Από τα νούμερα αυτά λοιπόν, βλέπουμε ότι οι πωληθείσες Amigas ΧΩΡΙΣ AGA chipset ήταν 1.628.180 κομμάτια, ενώ αυτές που διέθεταν το "επαναστατικό" αυτό χαρακτηριστικό ήταν 131.800 κομμάτια. Κάνοντας την αναγωγή διαπιστώνουμε ότι οι Amigas που πουλήθηκαν με AGA chipset ανέρχονται στο... συγκλονιστικό 7,49%! Ναι, το νούμερο είναι εντυπωσιακά μικρό και εννοείται και εξυπακούεται ότι αν η Commodore δεν είχε πτωχεύσει το 1994 θα είχαν πουληθεί πολλές ακόμα Amigas με AGA, καθώς μόνο αυτές παράγονταν έτσι κι αλλιώς τα τελευταία δύο χρόνια.

Το θέμα όμως είναι ότι, όπως φαίνεται από τα νούμερα, όταν κάποιος ή κάποιοι φτιάχνουν ένα νέο demo ή παιχνίδι για Amiga το οποίο - συνήθως για λόγους ευκολίας για τους δημιουργούς - τρέχει μονάχα σε AGA chipset, αυτομάτως αφήνουν στην "απέξω" το 92,51% των υπολογιστών που δυνητικά θα μπορούσαν να τρέξουν αυτή την παραγωγή!

Φυσικά, ας μην κοροϊδευόμαστε, θα είναι θαύμα εάν εκεί έξω από τις 1.759.980 Amigas που πουλήθηκαν στην Γερμανία υπάρχουν ακόμα οι 100.000, αλλά, όπως και να 'χει, θα είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι και αυτές που έχουν μείνει εν ενεργεία (που λέει ο λόγος) υφίστανται με πάνω-κάτω την ίδια αναλογία. Που, πολύ χοντρικά σημαίνει ότι για κάθε μία Amiga με AGA, υπάρχουν άλλες 9 χωρίς αυτό!

Κατά συνέπεια, καλό θα είναι οι developers εκεί έξω, την επόμενη φορά που θα αποφασίσουν να φτιάξουν κάτι για την (κάποτε) δημοφιλή πλατφόρμα της Commodore, να το σκεφτούν και 2 και 3 φορές προτού αποφασίσουν ελαφρά τη καρδία ότι η παραγωγή τους θα απαιτεί AGA chipset. Και, εννοείται, γράφοντας αυτό δεν αναφέρομαι σε τίτλους όπως το απίθανο Reshoot-R το οποίο πραγματικά "ξεζουμίζει" το AGA, αλλά μάλλον σε κυκλοφορίες όπως είναι το Rygar AGA, που "ζητάει" επεξεργαστή Motorola 68EC020, 2MB RAM και AGA chipset για να δώσει το αποτέλεσμα που έδινε ένα coin op με 2 x Z80 επεξεργαστές, παλέτα 1024 χρωμάτων και μέγιστη ανάλυση 256x224 pixels!

Όλα όσα διαβάσατε μέχρι αυτό το σημείο δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά πριν από 15 περίπου μήνες στο blog μου Dony's (not only) New Stuff for Old Computers. Η κυκλοφορία των Inviyya, Tiny Bobble, Tinyus αλλά και η επερχόμενη των Super Sprint και Reshoot Proxima με έβαλαν στη διαδικασία να επαναπροσεγγίσω το θέμα, βάζοντας και τα νέα δεδομένα (τις νέες κυκλοφορίες, δηλαδή) στο τραπέζι. Αν άλλαξα άποψη; Το αντίθετο, νομίζω ότι ενισχύθηκαν ακόμα περισσότερο τα όσα έγραφα τον Ιανουάριο του 2020!

Βλέπετε, οι νέοι τίτλοι που κυκλοφόρησαν στο διάστημα που μεσολάβησε είναι όχι απλά υψηλής ποιότητας, αλλά - ειδικά οι δημιουργίες του Pink των Abyss - σε κάνουν να αναρωτιέσαι πόσα πια έχει να δώσει το original chipset (OCS). Επίσης, θεωρώ ότι καταρρίπτουν ολοκληρωτικά το επιχείρημα ότι "το OCS έχει ξεζουμιστεί, να δούμε τι έχει να προσφέρει το AGA", καθώς, μέσα σε διάστημα 15 μηνών γίναμε μάρτυρες εξαιρετικών κυκλοφοριών που τρέχουν σε όλες τις Amigas, και όχι μονάχα στο 7,5% αυτών.

Μια και ανέφερα το περίφημο αυτό 7,5%, το ποσοστό δηλαδή που συνθέτουν οι συνολικές πωλήσεις που είχαν οι Amigas με AGA chipset επί του συνόλου των υπολογιστών της σειράς που κυκλοφόρησαν από το 1985 μέχρι και το 1994, θεωρώ πως θα πρέπει να τονίσω αυτό που για μένα είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο: λέω ξεκάθαρα "ναι" στις AGA only παραγωγές, αρκεί αυτές να δικαιολογούν τις hardware απαιτήσεις τους. Δεν μπορώ και δεν πρόκειται ποτέ να δω με το ίδιο μάτι το Super Sprint με το Reshoot Proxima, όταν το πρώτο έχει στατική οθόνη με λιγοστά sprites και το δεύτερο parallax vertical scrolling με ένα σκασμό από κινούμε αντικείμενα. Γιατί και τα δύο απαιτούν AGA; Το Reshoot Proxima για να το ξεζουμίσει πιθανότατα, ακολουθώντας τα χνάρια του προγόνου του Reshoot-R. Το Super Sprint από την άλλη, έτσι, "για να μην ταλαιπωρούμαστε" στον δρόμο που χάραξε το Rygar AGA (δεν είναι τυχαίο ότι τα δύο παιχνίδια αποτελούν προϊόν της δουλειάς του ίδιου coder (McGeezer) νομίζω...

Πριν από κάποιους μήνες, σε μία συζήτηση στο Facebook κάποιος υποστήριζε με φανατισμό ότι το Tinyus (που τονίζω ότι τρέχει σε Amiga 500) έπρεπε να απαιτεί όχι μονάχα Amiga 1200, αλλά και Amiga 1200 με accelerator προκειμένου να μην έχουμε dropped frames σε καμία απολύτως περίπτωση. Με λίγα λόγια, η θέση του ήταν ότι όχι μονάχα πρέπει να απορρίψουμε το 92,5% των Amigas λόγω chipset, αλλά και αρκετές ακόμα λόγω accelerator, μονάχα για να επιτευχθεί κάτι που α) δεν θα γίνει αντιληπτό από την πλειοψηφία και β) δεν ισχύει ούτε στο ίδιο το coin op! Εντάξει, με όσα διαβάσατε μέχρι τώρα καταλαβαίνετε ότι δεν πρόκειται ποτέ να ασπαστώ αυτή την άποψη - και όχι μονάχα αυτό, αλλά θα συνεχίσω να υποστηρίζω με σθένος το αντίθετο. Είτε πρόκειται για την πλατφόρμα της Amiga, είτε για αυτήν του Atari ST, είτε ακόμα για εκείνη του ZX Spectrum, όποιος αποφασίσει να αποκλείσει από τις δημιουργίες του την πλειοψηφία των μηχανημάτων που υπάρχουν, ας το κάνει για σοβαρό λόγο, ας το πράξει για κάτι που θα μας υποχρεώσει να του βγάλουμε το καπέλο και να χειροκροτήσουμε με θαυμασμό, όχι αραδιάζοντας επιχειρήματα που αποδεικνύονται μονάχα από την παράθεση δεκάδων τεχνικών χαρακτηριστικών αλλά όχι στην πράξη. Για να γίνει απολύτως κατανοητό αυτό που εννοώ, ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να μεταφέρουμε στην Amiga ένα παιχνίδι που εμφανίζει ταυτόχρονα 38 χρώματα επί της οθόνης: θα πρέπει να επιλέξουμε να "πέσουμε" στα 32 χρώματα και να τρέχει στο 100% των μηχανημάτων ή να επιμείνουμε αυστηρά στα 38 χρώματα και να το φτιάξουμε για AGA chipset; Είναι πολύ απλοϊκό το παράδειγμα αλλά, για εμένα, είναι και εξίσου προφανής η απάντηση...

Once we were Kings part 4: Amiga 1200 με 68030

Μετά από δεκάδες κουβέντες και ιντερνετικές συζητήσεις κατέληξα στο συμπέρασμα ότι έχει δημιουργηθεί σε όλους σχεδόν η εντύπωση ότι δεν μου αρέσει η Amiga 1200. Πράγμα που σε καμία περίπτωση όμως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα: η Α1200 μου αρέσει και μάλιστα πολύ και θεωρώ ότι, αν κάποιος έχει μία και μόνο Amiga (όπως και θα ήταν λογικό, άλλωστε) αυτή θα έπρεπε να είναι η 1200άρα με λίγη Fast RAM έξτρα.

Επειδή λοιπόν δεν θεώρησα ποτέ μου γιγάντιο τεχνολογικό βήμα το AGA chipset κι επειδή δεν με συγκίνησαν ποτέ ιδιαίτερα τα βελτιωμένα (τα ποια;) AGA παιχνίδια, άντε ίσως και επειδή κάποτε είπα μια-δυο κουβέντες παραπάνω, έμεινε αυτή η εντύπωση. Η οποία, το ξαναγράφω, είναι λανθασμένη. Απόδειξη αυτού είναι το γεγονός ότι είχαν περάσει πολλές 1200άρες από τα χέρια μου όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με τους retro υπολογιστές ως βασικό hobby. Και όλες, την τρέχουσα χιλιετία!

Σήμερα θα σας δείξω μερικές φωτογραφίες από την πρώτη μου 1200άρα με 68030, αλλά και από την τελευταία μου! Ας πάμε στην πρώτη: Amiga 1200 σε Αμιγκάδικο tower case, με σκληρό δίσκο, CD-ROM και PCMCIA κάρτα δικτύου. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από την πρώτη ημέρα που εγκατέστησα τον πρώτο μου accelerator με Motorola 68030, έναν φτηνό και τίμιο (τότε κόστιζαν κάτω από 100€) Apollo 030/40MHz με 32MB Fast RAM. Η πρώτη μου δοκιμή ήταν (φυσικά) το DOOM! Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό μου όταν είδα για πρώτη φορά το αριστουργηματικό δημιούργημα των Carmack και Romero να τρέχει στον τελευταίο home computer ευρείας παραγωγής. Και ένα ακόμα όταν αυτός ο computer μπόρεσε - έστω και με επιδόσεις... σκαραβαίου! - να surfάρει στο internet! Φυσικά, εκείνα τα πρώτα χρόνια της νέας χιλιετίας τα sites τα οποία λειτουργούσαν με τον iBrowse ήταν περισσότερα απ' ότι σήμερα (τώρα πια πρέπει να παίζουν 2 ή 3, αν δεν απατώμαι). Ορίστε και το οπτικό υλικό...

Amiga 1200, DOOM και 1084S - σκέφτεστε τίποτα καλύτερο;

Πάντα είχα ένα κόλλημα με τις ψηλές αναλύσεις στο Workbench!

H A1200T μου: όχι και ό,τι ομορφότερο, αλλά ιδιαίτερα πρακτικό το tower case.

Εδώ φαίνεται κάπως κομψότερο.

Surfάρισμα με 1084S. Και στα καπάκια επίσκεψη στον οφθαλμίατρο!

Το Amiga.org όταν ήταν ακόμα ο κύριος διαδικτυακός προορισμός μας. Feed the kitty!

To showconfig μαρτυρά την ύπαρξη του Apollo.

Και πάμε τώρα, καμιά δεκαετία αργότερα, στην τελευταία Amiga 1200 με 68030 που πέρασε από τα χέρια μου. Ήταν μια desktop 1200άρα, κάτασπρη και κομψότατη εάν εξαιρέσει κανείς τα καρούμπαλα από τις βίδες στο μπροστινό μέρος, προϊόντα του "αντρικού" σφιξίματος των βιδών από τον φίλο LeChuck!

Αυτή η 1200άρα ήταν πιο γρήγορη από την προηγούμενη, καθώς φρόντιζε γι' αυτό η Blizzard 1230 Mk IV συνεπικουρούμενη από 64MB Fast RAM. Μάλιστα, είχε όταν την πήρα εγκατεστημένο το ιδιαίτερα χρήσιμο, λειτουργικό και αισθητικά άρτιο AmigaSYS 4 (ευχαριστώ, Δημήτρη!) το οποίο ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η πλειοψηφία των χρηστών δεν προτιμά αντί του ClassicWB...

Anyway, photos please!

Εντάξει, ήταν λίγο ψηλά η οθόνη, αλλά κάπου έπρεπε να βάλω και το subwoofer!

AmigaAmp, WBsteroids μερικά από τα καλούδια του AmigaSYS 4.

Τώρα που προσέχω αυτή τη φωτογραφία καταλήγω στο συμπέρασμα ότι μάλλον είχα και scandoubler στην εν λόγω 1200άρα...

Δικτυώστε την Amiga σας - πλήρης οδηγός!

Η Amiga - πράγμα ιδιαιτέρως σπάνιο για μηχάνημα της εποχής της - έχει τη δυνατότητα με σχετικά μικρό κόστος να συνδεθεί σε τοπικά αλλά και σε ευρυζωνικά δίκτυα. Αυτό ισχύει κυρίως για τις Amiga 600 και Amiga 1200 τις οποίες, μέσα στην άπειρη σοφία της (εντάξει, προφανώς κατά τύχη!) η Commodore εφοδίασε με PCMCIA slot. Έτσι, σιγά-σιγά εμφανίστηκαν κάποιοι drivers για κάποια συγκεκριμένα chipsets καρτών δικτύου αλλά και κάποια TCP/IP stacks με αποτέλεσμα, έστω και με πολύ ψάξιμο και noobικες ερωτήσεις σε εξειδικευμένα fora, να μπορέσει κάποτε ο κάθε χρήστης Amiga να παινευτεί ότι σέρφαρε στο internet με την πάλαι ποτέ μεγάλη κυρία του home computing.

Πράγματι, όποιος έχει εμπειρία από Amiga μπορεί να σας επιβεβαιώσει ότι ναι μεν κάποτε τα κατάφερε να αποτελέσει ένα μικρό μέρος του διαδικτύου, αλλά, στις περισσότερες περιπτώσεις - και ειδικά τα παλιότερα χρόνια - "έφτυνε αίμα" μέχρι να φτάσει στην πηγή: κάτι οι drivers, κάτι το PCMCIA bug της 1200άρας, κάτι τα (αρκετά διαφορετικά) TCP/IP stacks, κάτι το ότι ο home user δεν ήταν υποχρεωμένος να είναι και "δικτυάς" ε, η όλη ιστορία κατέληγε να είναι λίγο ή πολύ pain in the ass. Εδώ θα πρέπει να μην παραλείψω να αναφέρω ένα ακόμα πρόβλημα, που είναι τα guides που έφτιαχναν ανέκαθεν τα μέλη της Amiga community και τα οποία στην πλειοψηφία τους ήταν ελλειπέστατα και θεωρούσαν δεδομένα τα περισσότερα βήματα σε μια διαδικασία, οπότε, απλά, δεν τα ανέφεραν! Ξεχάστε τα όλα αυτά όμως, γιατί το Retro Commodore δημιούργησε και παρέχει σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο έναν οδηγό για εγκατάσταση και παραμετροποίηση δικτύου στην Amiga ο οποίος είναι α-ν-α-λ-υ-τ-ι-κ-ό-τ-α-τ-ο-ς!

Το software που θα χρειαστείτε μπορείτε να το κατεβάσετε όλο από εδώ. Μεταφέρετέ το στην Amiga σας και ακολουθήστε απλά τα βήματα του οδηγού ένα προς ένα: μπορεί να σας πάρει κάποια ώρα, αλλά, χάρη στον κατατοπιστικότατο αυτό οδηγό τα αποτελέσματα είναι βέβαια!

Τι, ακόμα εδώ είστε; Για ξεκινήστε, η Amiga σας διψάει για ιντερνετικές βόλτες!

 

 (Η ανάρτηση αυτή δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Dony's (not only) New Stuff for Old Computers στις 24 Μαρτίου του 2016)

Oλοκαίνουριες και φθηνές επεκτάσεις μνήμης για A600 & A1200

Αν έχετε διαβάσει τις τελευταίες αναρτήσεις, θα θυμάστε ότι πλέον έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το θέμα "επιταχυντής για Amiga" μπορεί να αντιμετωπιστεί με τους εξής δύο τρόπους: ή με μία επέκταση Fast RAM που θα μας δώσει τη δυνατότητα να τρέξουμε το WHDLoad και την τεράστια βιβλιοθήκη παιχνιδιών και demos της πλατφόρμας που αυτό θα μας προσφέρει, ή, βάζοντας βαθύτερα το χέρι στην τσέπη, με την αγορά ενός Vampire accelerator που δίνει ασύλληπτες ταχύτητες στα classic μηχανήματά μας, σαφέστατα ανώτερες από αυτές που προσφέρουν κλασσικοί επιταχυντές του παρελθόντος που μπορούμε να βρούμε σε τιμές που ξεκινούν από τα 300€ και φτάνουν αυτές ενός... αυτοκινήτου δεκαετίας! Βασικά, για να είμαι απολύτως ειλικρινής, υπάρχει και μία τρίτη κατηγορία επιταχυντών, οι low cost/high performance που, φυσικά, είναι νέοι (και ωραίοι) και χαρίζουν ένα δυνατό speed boost χωρίς να σας αναγκάσουν να ξοδέψετε πάνω από 150€. Θα αναφερθώ σε αυτούς σε επόμενη ανάρτηση, καθώς, σαφέστατα, έχουν το ενδιαφέρον τους. Συμπερασματικά, από τα όσα διαβάσατε συγκρατήστε αυτό: ΜΗΝ ξαναασχοληθείτε με παλιούς και μεταχειρισμένους accelerators. Δεν αξίζουν τα λεφτά που θα σας ζητηθεί να πληρώσετε και έχουν 25-30 χρόνια χρήσης στην πλάτη τους. Μείνετε μακριά. Αφήστε τους κάποτε αγαπημένους Blizzard και Apollo να μπουν οριστικά και αμετάκλητα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας (εκτός αν τους έχετε ήδη, οπότε μπορείτε απλά να συνεχίσετε να τους χρησιμοποιείτε).

Επεκτάσεις μνήμης, λοιπόν. Όπως γνωρίζετε, με 2MB Chip RAM και 4MB Fast RAM το WHDLoad τρέχει περί το 90% των παιχνιδιών και demos σε OCS/ECS μηχανήματα και το 97-98% σε AGA Amigas. Θα δούμε τι υπάρχει άμεσα διαθέσιμο και ετοιμοπαράδοτο σε Chip RAM στην συνέχεια αλλά φυσικά (και κυρίως) σε Fast RAM, καθώς έχουν κυκλοφορήσει ολοκαίνουριες επεκτάσεις αυτού του τύπου της μνήμης, και μάλιστα είχα αναφερθεί πολύ πρόσφατα εκτενώς στο προϊόν του AmigaKit για την A1200. Ας δούμε όμως τι προσφέρει με τη σειρά του το AmigaStore, το οποίο είναι ακόμα φθηνότερο.

Amiga 600: η "μπασμένη" classic έρχεται με το ECS chipset πράγμα που σημαίνει ότι "βλέπει" 2MB Chip RAM, που είναι άλλωστε και το ζητούμενο. Το Amigastore διαθέτει την Amiga 600 1MB Chip Memory Expansion + RTC προς 18,85€, ενώ, αν θέλετε να προσθέσετε ρολόι πραγματικού χρόνου μαζί με την μπαταρία του θα φτάσετε στα 28,85€.

Στο θέμα της Fast RAM επέκτασης θα μπορούσε κάποιος να πει ότι τα πράγματα είναι ακόμα καλύτερα, καθώς το διαδικτυακό κατάστημα διαθέτει την Amiga 600 4MB Fast RAM προς 29,95€. Εξυπακούεται ότι με τις 2 αυτές επεκτασούλες θα φτιάξετε μία Amiga 600 που θα διαθέτει όλα τα απαιτούμενα hardware requirements για το WHDLoad, ήτοι ένα compact μηχάνημα που θα σας χαρίσει ατέλειωτες ώρες χαράς και διασκέδασης!

Amiga 1200: με τα 61,48€ μόλις που κόστιζε, η επέκταση μνήμης του Amigakit ήταν (και είναι) πραγματικά "λουκούμι". Τι θα λέγατε όμως αν μαθαίνατε ότι υπάρχει και άλλο ένα προϊόν με παραπλήσια χαρακτηριστικά το οποίο είναι ακόμα φθηνότερο; Too good to be true? Κι όμως...

Με τιμή πώλησης τα (μόλις) 54,90€ το AMIGAstore.eu προσφέρει την A1208 V2 8MB FastRAM Expansion που θα φτάσει την μνήμη της 1200άρας σας στα 10ΜΒ συνολικά, καθιστώντας την - και σε συνδυασμό με το AGA chipset - το απόλυτο WHDLoad configuration. Η επέκταση του Amigastore δεν διαθέτει υποδοχή για μαθηματικό συνεπεξεργαστή ούτε και τη δυνατότητα για MapROM, αλλά μπορεί να δεχτεί ρολόι πραγματικού χρόνου με μια μικρή επιβάρυνση στην τιμή της, φτάνοντας τα 63,90€. 

Να σημειώσω στο σημείο αυτό πως όλες οι 8ΜΒ επεκτάσεις μνήμης για την 1200άρα είτε "βλέπουν" 8ΜΒ και ακυρώνουν την PCMCIA υποδοχή, είτε την κρατούν ενεργή "πέφτοντας" στα 4ΜΒ. Μικρό το πρόβλημα όμως πλέον, καθώς, όπως διαβάστε πρόσφατα, μπορείτε να βάλετε κάρτα δικτύου στην παράλληλη θύρα συνδυάζοντας έτσι το τερπνόν (δίκτυο) μετά του ωφελίμου (8ΜΒ Fast RAM).

Συμπερασματικά καταλήγουμε στο σημαντικό της όλης υπόθεσης, στο ότι δηλαδή, με ελάχιστα χρήματα συγκριτικά με το πρόσφατο παρελθόν μπορούμε να εξοπλίσουμε την Amiga μας με τα απαραίτητα καλούδια - και μάλιστα ολοκαίνουρια - ώστε να απολαμβάνουμε άνετα και άκοπα την αχανή software βιβλιοθήκη της. Το μόνο που παραμένει ακριβό είναι η ίδια η Amiga, με τις τιμές των μηχανημάτων να συνεχίζουν, δυστυχώς, να έχουν αυξητικές τάσεις...

Πρόσβαση στο internet για κάθε Amiga. Επιτέλους!

 

Κάθεσαι και το σκέφτεσαι και τραβάς τα μαλλιά που δεν έχεις: πόσα χρόνια, πόσα χρήματα, πόσος κόπος για να πετύχεις αυτό που πλέον μπορεί να γίνει πραγματικότητα με το ελάχιστο κόστος. Ποιο είναι το "αυτό"; Μα το να αποκτήσει η Amiga πρόσβαση στο Internet. Προσοχή, όχι η Amiga 1200 ή η Amiga 600 που έχουν θύρες PCMCIA και μπορούν δεχτούν τις αντίστοιχες κάρτες δικτύου, αλλά οποιαδήποτε Amiga. Ναι, αυτό που ακούσατε: οποιαδήποτε Amiga.

Θυμάμαι παλιότερα που "είχα βρει την υγειά μου" με μια Amiga 2000, μία Blizzard 2060 με 64ΜΒ μνήμης, μία X-Surf κάρτα δικτύου και μία Piccolo 64 RTG κάρτα γραφικών συνοδευόμενη από έναν scandoubler. Όλα αυτά για να τρέξω τον iBrowse 2.4 και να χαθώ στον μαγευτικό κόσμο του διαδικτύου χρησιμοποιώντας την αγαπημένη μου Amiga. Κόστος; Αφήστε το καλύτερα. Κόπος; Πολύς. Χρόνος που ξοδεύτηκε; Ακόμα περισσότερος.

Βάσει της παραπάνω εμπειρίας αλλά και αρκετών ακόμη, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι κάποιος πρέπει να είναι α) μαζοχιστής και β) να έχει πολλά χρήματα για πέταμα αν εν έτει 2020 θέλει να φτιάξει μία Amiga η οποία να μπορεί να έχει πρόσβαση στο Internet. Γιατί, όχι τίποτα άλλο, αλλά τα websites τα οποία παίζουν σωστά πια στην 16μπιτη πλατφόρμα της Commodore μετρώνται στα δάχτυλα του ενός χεριού ανθρώπου που έχει πάθει ατύχημα (εντάξει, υπερβάλλω κάπως). Σωστά λοιπόν όλα τα παραπάνω, αλλά τι θα λέγατε εάν όλα αυτά μπορούσαν να επιτευχθούν με ελάχιστο κόστος; Άλλο να ξοδέψεις π.χ. 1500€ κι άλλο 250€, έτσι δεν είναι; Μην απαντήσετε, σαφώς και είναι και το γνωρίζουμε άπαντες - τουλάχιστον όσοι δεν είμαστε εκατομμυριούχοι (!).

Έγραφα στην αρχή για τις PCMCIA κάρτες δικτύου που μπορούν να δεχτούν οι Amiga 600 & 1200. Αυτές οι καρτούλες, αν και αργές (πράγμα που δεν γίνεται ιδιαιτέρως εμφανές στην Amiga) είναι και αρκετά φθηνές, με αποτέλεσμα να αποτελούν εξαιρετικές λύσεις για τους κατόχους Α600 και Α1200. Τι γίνεται όμως αν δεν έχουμε κάποιο από αυτά τα μοντέλα; Η, αν έχουμε Amiga με PCMCIA θύρα και μια επέκταση μνήμης 8ΜΒ που την χρειαζόμαστε ολόκληρη και δεν θέλουμε να κόψουμε τα 4ΜΒ μόνο και μόνο για να λειτουργήσει η PCMCIA; Τι γίνεται αν έχουμε 500άρα ή big box Amiga; Να ετοιμάζουμε 200άρια και 300άρια ευρώ μπας και βρούμε κάτι που να μπαίνει στο μηχάνημά μας; Όχι τώρα πια, ευτυχώς!

Και γράφω ευτυχώς διότι πριν από ένα μήνα περίπου πληροφορήθηκα ότι ο καλός μου φίλος Δημήτρης (MasterGR) έβγαλε προς πώληση μία κάρτα δικτύου που βασιζόταν στο project Plipbox και η οποία, μέσω της παράλληλης θύρας μπορούσε να συνδεθεί σε οποιαδήποτε μοντέλο Amiga (ναι, ακόμα και στο CDTV!). Σαν επεξεργαστή δεν ζητούσε τίποτα περισσότερο από έναν ταπεινό Motorola 68000 (Α500/Α600/CDTV) ενώ φυσικά έπαιζε και με όλους τους... απογόνους του, και, σαν κόστος, θα σας ελάφραινε το πορτοφόλι κατά 34 ολόκληρα ευρώ! Too good to be true? Αυτό σκέφτηκα κι εγώ στην αρχή, αλλά ο Δημήτρης διαβεβαίωνε ότι η καρτούλα "έκανε δουλειά" οπότε του ζήτησα να μου στείλει μία να την δοκιμάσω και να μοιραστώ μαζί σας τις εντυπώσεις μου.

Παρέλαβα την κάρτα σήμερα το πρωί, αφού έκανε μία ολόκληρη εβδομάδα για να φτάσει στην Αθήνα από την Θεσσαλονίκη μέσω κούριερ (!). Είχα αποφασίσει να χρησιμοποιήσω την Α1200 μου για να την τεστάρω - έτσι κι αλλιώς δεν έχω πια και άλλη Amiga, οπότε δεν... δυσκολεύτηκα να διαλέξω - και είχα προετοιμάσει το μηχάνημα. Ήτοι, είχα κάνει copy το plipbox.device στο directory SYS:Devs/Networks και είχα σετάρει το MiamiDX. Βασικά, το μόνο που έμενε ήταν να συνδέσω την καρτούλα.

Όπως σας έγραψα, η Plipbox (ας την λέμε έτσι από εδώ και πέρα) συνδέεται στην παράλληλη θύρα οποιουδήποτε μοντέλου Amiga, πλην της Α1000 η οποία έχει non standard pinout στην συγκεκριμένη υποδοχή (αλλά με κάποιον κατάλληλο adaptor δεν βλέπω γιατί να μην παίζει και σ' αυτήν). Η κάρτα, πέρα από το 25pin βύσμα που συνδέεται στην παράλληλη θύρα έχει και ένα mini USB για τροφοδοσία (5V) και, φυσικά, μία υποδοχή RJ-45 για σύνδεση καλωδίου Ethernet. Αυτά είναι όλα, τα συνδέετε και είστε έτοιμοι.

Ανάβοντας την Amiga με την Plipbox συνδεδεμένη δεν θα δείτε κάποια διαφορά. Αν τρέξετε το Miami (ή κάποιο άλλο TCP stack) μπορείτε να επιβεβαιώσετε την λειτουργία της με μερικά PINGs:

Αφού λοιπόν επιβεβαίωσα ότι είμαι στο Internet, δοκίμασα - τι άλλο; - έναν web browser και έναν FTP client, ήτοι τους iBrowse 2.4 και AmiFTP.

Αμφότερα τα προγράμματα λειτούργησαν ορθά και απροβλημάτιστα και τολμώ να πω ότι η απόδοσή τους δεν είχε και μεγάλη διαφορά συγκριτικά με αυτήν των πανάκριβων μηχανημάτων-θηρίων που είχα φτιάξει στο παρελθόν. Θυμίζω ότι το τρέχον config μου είναι Amiga 1200, ROM 3.0, OS 3.1, CF 2GB, Fast RAM expansion 8MB με real time clock και το Plipbox.

Όπως μπορείτε να επιβεβαιώσετε από τα παραπάνω screenshots, η Plipbox κάνει τα όσα υπόσχεται και με το παραπάνω. Είναι πανεύκολη στην εγκατάσταση, κοστίζει ελάχιστα, μπορεί να συνδεθεί σε οποιαδήποτε Amiga (πλην της Α1000 -  δείτε παραπάνω) και δείχνει να μην έχει την παραμικρή απαίτηση σε hardware. Αν χρησιμοποιήσει κανείς όπως και εγώ τα MiamiDX, iBrowse 2.4 και AmiFTP μπορεί να κάνει τα πάντα (σε Αμιγκικά πάντα πλαίσια) ακόμα και σε Amiga 500, αρκεί να διαθέτει κάποιον accelerator όπως τον ACA500(+), καθώς, όλο το προαναφερθέν software τρέχει και σε 68000. Στην Α1200 πάντως η μέγιστη ταχύτητα που "έπιασε" η Plipbox ήταν γύρω στα 40ΚΒ/sec, που υποθέτω ότι είναι η maximum ταχύτητα διαμεταγωγής της παράλληλης θύρας του μηχανήματος.

Θα πρέπει να αναφέρω και το μόνο αρνητικό που διαπίστωσα: μετά από RESET της Amiga η Plipbox δείχνει να δουλεύει, αλλά στην πραγματικότητα δεν το κάνει. Προκειμένου να "ξαναπάρει μπρος" πρέπει να σβήσει η Amiga και να βγει και να ξαναμπεί η τροφοδοσία στην Plipbox. Μετά από αυτό, όλα λειτουργούν και πάλι κανονικά. Η αλήθεια είναι ότι η καρτούλα έχει πάνω της ένα μικροσκοπικό κόκκινο κουμπάκι που ίσως να κάνει την ίδια δουλειά (χωρίς δηλαδή να χρειάζεται να βγάλουμε την τροφοδοσία) αλλά, μιας και δεν ήξερα τι κάνει, είπα να μην το πατήσω...

Για όποιον ενδιαφέρεται, η Plipbox είναι διαθέσιμη και ετοιμοπαράδοτη από τον Δημήτρη, και κοστίζει 34€ συν τα ταχυδρομικά. Επικοινωνήστε μαζί του με email και, πιστέψτε με, δεν θα το μετανιώσετε.

Κλείνοντας, θα επισημάνω το αυτονόητο: για μένα προσωπικά, το ότι πλέον υπάρχει μία κάρτα με πολύ μικρό κόστος, άμεσα διαθέσιμη, η οποία μπορεί να κάνει οποιαδήποτε Amiga να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο, είναι τεράστια υπόθεση. Σε μια εποχή που το κόστος των retro υπολογιστών έχει φτάσει στα ύψη, είναι κάτι παραπάνω από θετικό το ότι υπάρχουν επεκτάσεις μνήμης και κάρτες δικτύου που μπορούν να μεταμορφώσουν τις Amigas μας με ελάχιστα χρήματα.

 (Η ανάρτηση αυτή δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Dony's (not only) New Stuff for Old Computers στις 7 Δεκεμβρίου του 2020)

A1200: η μόνη επέκταση που θα χρειαστείτε;

Τα πρώτα χρόνια της χιλιετίας που διανύουμε βρήκαν όσους είχαν επιστρέψει στο στρατόπεδο της Amiga - μαζί με όσους δεν είχαν φύγει ποτέ - να επιδίδονται σε μία αδυσώπητη κόντρα επεκτάσεων, modding και τουμπανιάσματος των αγαπημένων υπολογιστών της πάλαι ποτέ κραταιάς Commodore. Κάτι το ότι οι hardware διαφορές με τα PCs εκείνα τα χρόνια δεν ήταν ακόμα χαώδεις, κάτι το ότι το internet ήταν πολύ πιο "ελαφρύ", κάτι το ότι οι παλιοί accelerators και οι κάθε λογής επεκτάσεις εκείνα τα χρόνια κόστιζαν μια μπουκιά ψωμί καθώς, let's face it, απευθύνονταν σε μία πεθαμένη πλατφόρμα με ελάχιστους συγκριτικά χρήστες, το αποτέλεσμα ήταν όσοι ήμασταν στον χώρο να μαζεύουμε κάθε λογής μοντέλο Amiga και να το επεκτείνουμε όσο δεν πήγαινε, σαν να μην υπάρχει αύριο. Γιατί; Γιατί μπορούσαμε.

Συν τοις άλλοις, εκείνα τα χρόνια υπήρχε ακόμα το δίλημμα "ποια Amiga να επιλέξω;". Οι big box Amigas ήταν πιο ακριβές αλλά δέχονταν ευκολότερα σκληρούς δίσκους, οπτικά μέσα και κάρτες επέκτασης, η 1200άρα είχε το AGA chipset, η 600άρα καταλάμβανε τον λιγότερο χώρο και η 500άρα ήταν η μόνη που ήταν 100% κατάλληλη για αυτό που λίγο ή πολύ απασχολούσε άπαντες, ήτοι το gaming. Ναι, με δισκετούλες μεν - ακόμα κι αν κοντεύαμε στο 2010 - αλλά έτρεχε τα πάντα δε.

Κάπου εκείνο τον καιρό συνέβησαν 2 πράγματα: το πρώτο ήταν ότι έγινε φανερό ότι οι classic Amigas δεν θα έφταναν, ούτε θα πλησίαζαν καν ποτέ ξανά τα PCs σε hardware δυνατότητες. Μπορεί μια Α1200 με BlizzardPPC και BVision να μην απείχε τεχνολογικά έτη φωτός από έναν Pentium II στα 300ΜΗz στα τέλη των 90s, αλλά πλέον, η απόσταση που την χώριζε από έναν Core 2 Duo με την αντίστοιχη κάρτα γραφικών, μνήμη κλπ. ήταν χαώδης. Έτσι, ξαφνικά άρχισε να μην υφίσταται πια πραγματική ανάγκη για τους καλύτερους, τους ταχύτερους accelerators: επί της ουσίας, δεν προσέφεραν και πολλά περισσότερα συγκριτικά με άλλες, φθηνότερες λύσεις. Το δεύτερο σημαντικό συμβάν ήταν η εξάπλωση του WHDLoad, με την υποστήριξη όλο και μεγαλύτερου μέρους της gaming και demo βιβλιοθήκης software της Amiga. Πλέον, το σημαντικότερο μειονέκτημα της 1200άρας (συμβατότητα) έδειχνε ότι σύντομα θα αποτελούσε παρελθόν. Όπως και έγινε, τελικά.

 

 

Fast forward στο 2020. Το WHDLoad όχι απλά έχει επικρατήσει, αλλά αποτελεί και το απόλυτο (να μην πω το μοναδικό, πια) killer app για την Amiga. Μπορεί οι τιμές των "δυνατών" accelerators πλέον να συγκρίνονται με αυτές ενός αυτοκινήτου 15ετίας, αλλά η πλειοψηφία των χρηστών δεν ενδιαφέρεται γι' αυτούς. Οι περισσότεροι σταμάτησαν να απαριθμούν εν είδει υπογραφής στα fora το οπλοστάσιο τουμπανιασμένων μηχανημάτων που είχαν στην κατοχή τους: ο πόλεμος τέλειωσε, και επικράτησε τελικά - όσο κι αν ακούγεται παράξενο - η λογική. Και το WHDLoad. Τώρα πια σχεδόν κανένας δεν προτιμά έναν 68040 από έναν ταπεινό 68EC020. Ο λόγος είναι απλός: συμβατότητα.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, η πλέον λογική επιλογή που "τα κάνει όλα και συμφέρει" πλέον είναι μία Amiga 1200 με σκληρό δίσκο (ή CF κάρτα) και 4ΜΒ fast RAM. Τίποτα άλλο δεν χρειάζεται προκειμένου να μπορέσει κάποιος να απολαύσει την συντριπτική πλειοψηφία των παιχνιδιών και των demos της πλατφόρμας, είτε αυτά έπαιζαν σε OCS/ECS είτε σε AGA chipset (δεν αναφέρομαι στους ελάχιστους τίτλους τύπου Myst, Genetic Species κλπ. που κυκλοφόρησαν προς τα τέλη των 90s και απαιτούσαν accelerators και "τρελές" ποσότητες μνήμης στην προσπάθειά τους να μετατρέψουν την Amiga σε... PC!).

Αν λοιπόν θεωρήσουμε ότι έχετε στην κατοχή σας μια 1200άρα και μπορείτε να βρείτε και ένα mass storage device για να την εφοδιάσετε, είστε μια επέκταση μνήμης μακριά από τον gaming (και demo) παράδεισο! Και, εδώ είναι τα καλά τα νέα: όχι, δεν χρειάζεται να ψάξετε, δεν χρειάζεται να παρακαλέσετε, δεν χρειάζεται να βάλετε πια βαθιά το χέρι στην τσέπη. Το γνωστό σε όλους μας Amigakit κυκλοφόρησε μία επέκταση μνήμης 8MB για την Amiga 1200 που τοποθετείτε στο trapdoor και η οποία κοστίζει ολοκαίνουρια ούτε λίγο ούτε πολύ 64€! Μάλιστα, ξεχάστε τα εκατοντάδες (ή και χιλιάδες) ευρώ που ξοδεύατε παλιότερα προκειμένου να φτιάξετε μία αξιοπρεπή Amiga χτισμένη με hardware εικοσαετίας και βάλε: πλέον, με 64€ (συν τα όποια ταχυδρομικά) μπορείτε να αποκτήσετε το μοναδικό ίσως κομμάτι hardware που θα σας χρειαστεί προκειμένου να αξιοποιήσετε την 1200άρα σας στο έπακρο! Και, αν θέλετε και το κάτι παραπάνω, μπορείτε να προσθέσετε ρολόι πραγματικού χρόνου (+11€) ή και μαθηματικό συνεπεξεργαστή με τον κρύσταλλό του (+20€). Too good to be true? Και όμως, δεν είναι! Δείτε στη σελίδα της επέκτασης αν δεν με πιστεύετε.

Το μόνο ίσως που να λείπει είναι η δυνατότητα δικτύωσης. Υπάρχουν αρκετές PCMCIA λύσεις αυτή τη στιγμή εκεί έξω, οι οποίες προσφέρουν είτε ασύρματη είτε ενσύρματη δικτύωση. Καλώς εχόντων των πραγμάτων όμως θα επανέλθω σύντομα με μια λύση που μπορεί να είναι και η ιδανική σε αυτόν τον τομέα. Αναμείνατε...

 (Η ανάρτηση αυτή δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Dony's (not only) New Stuff for Old Computers στις 24 Νοεμβρίου του 2020)

Pimping my A1200!

Αν κάποιος έχει την εντύπωση ότι είμαι "χθεσινός" στο σπορ της αναβάθμισης της Amiga τότε θα τον στενοχωρήσω, γιατί στην πραγματικότητα αυτός ο ίδιος είναι μάλλον... της ώρας! Να μην περιαυτολογήσω, αλλά έχουν καταγραφεί τα πάντα στο 5ο τεύχος του Retro Planet, αλλά και σε αυτή τη σειρά των αναρτήσεων με τίτλο "Once we were Kings" που αναφέρεται στις εποχές που... ανάβαμε τα τσιγάρα με 20ευρα (ΟΚ, ποτέ δεν έχει γίνει) και αγαπημένο σπορ ήταν η αγορά κάθε τι σχετικού με Amiga και το τουμπάνιασμα όλων των μηχανημάτων της 16μπιτης σειράς της Commodore.

Αν και επί χρόνια σκεφτόμουν, ασχολιόμουν, ξυπνούσα και κοιμόμουν με την Amiga κολλημένη στο μυαλό μου (και στο πορτοφόλι μου) ευτυχώς, μετά από κάποια χρόνια - και μην έχοντας καταφέρει φυσικά να αποφύγω εντελώς την οικονομική καταστροφή - κατάφερα να "ξεφύγω" και να επιστρέψω στα "μαλακά" (βλέπε 8μπιτα). Από τότε το έταξα στον εαυτό μου και σε ό,τι έχω ιερό (Δημήτρης Σαραβάκος, Steve Harris, Jason Kelk, Michael Jordan) να μην... ξανακυλήσω (!) και, πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων, νομίζω ότι τα κατάφερα. Σήμερα θα σας μιλήσω για μία από τις φορές που αυτό δεν κατέστη δυνατό...

Το προϊόν αυτό λοιπόν που αγόρασα για την 1200άρα μου πριν από 3 εβδομάδες το έψαχνα εδώ και καιρό, αλλά κάθε φορά που το έπαιρνα απόφαση να βάλω το χέρι στην τσέπη και να το αποκτήσω, απλά δεν ήταν διαθέσιμο! Έτσι, αποφάσισα να το πάω ανάποδα: μια φορά που το πέτυχα κατά τύχη απλά το αγόρασα κατευθείαν, κι ας μην είχα διαθέσιμα τα απαραίτητα κονδύλια! Ναι κύριοι και κυρίες, εδώ θα μάθετε τα πάντα για την σοφή διαχείριση των οικονομικών σας θεμάτων!

Δεν την λες και "χάλια", έτσι; Εχθρός του καλού όμως, είναι το καλύτερο όπως γνωρίζουμε...

117€ με τα μεταφορικά κόστισε, δεν ήταν κάτι πανάκριβο, αλλά ήταν - για να μην κοροϊδεύω και τον εαυτό μου - κάτι απολύτως περιττό. Όπως όμως σοφά έλεγε κι ο αείμνηστος Παύλος Γιαννακόπουλος για να δικαιολογήσει την σπατάλη εκατοντάδων εκατομμυρίων στον μπασκετικό Παναθηναϊκό, "άλλοι έχουν τα χαρτιά, άλλοι τα καζίνο, άλλοι τον ιππόδρομο, εγώ έχω τον Παναθηναϊκό". Πολύ σωστά κύριε Παύλο μας, κι εγώ έχω το retro computing. Τι να κάνεις, πάθη είναι αυτά...

Πάει το καπάκι...

Πάει το disk drive και το πληκτρολόγιο...

Πού θα μπουν αυτά;

Έτσι λοιπόν, αποφάσισα να αντικαταστήσω το original case της 1200άρας μου με αυτό:

Το... διάφανο κρίνο!

Ναι, κυρία Commodore: μεταλλικές "φωλιές" για τις βίδες, τι έχεις να πει για αυτό;

Δεν ξέρω πώς σας φαίνεται, προσωπικά, από τη στιγμή που το πρωτοείδα, το ερωτεύτηκα. Ναι, θεωρώ την ολοκαίνουρια, κάτασπρη 1200άρα την πλέον όμορφη desktop all-in-one Amiga που κυκλοφόρησε ποτέ, αλλά ελάχιστες πια είναι αρκετά άσπρες ώστε να μην είναι θλιβερές. Το transparent όμως, είναι μια εντελώς νέα προσέγγιση. Και δεν κιτρινίζει κιόλας, πού το πάτε αυτό;

Προχωράμε...

Μέχρι και replacement eject button για το floppy disk drive υπήρχε μέσα στη συσκευασία! Το ότι δεν ταίριαζε στο δικό μου είναι μια άλλη ιστορία...

Φυσικά, η "αλμυρή" τιμή του νέου case γίνεται... λύσσα (!) αν συνοδευτεί και από νέο πληκτρολόγιο, φτάνοντας το κόστος 3 ολόκληρων "κομπλέ" Α1200 πριν από μία δεκαετία! Προσωπικά, και επειδή η μεμβράνη του πληκτρολογίου της 1200άρας μου είχε παραδώσει πνεύμα εδώ και καιρό, προμηθεύτηκα μια ολοκαίνουρια από το sellmyretro, η οποία μου κόστισε περί τα 30€ μαζί με τα ταχυδρομικά και ήρθε σε έναν μεγάλο φάκελο που έγραφε με τεράστια γράμματα "DO NOT BEND"... διπλωμένο στα 2! Περιττό να αναφέρω ότι άσπρισα με το που είδα τον φάκελο και ήμουν βέβαιος ότι η μεμβράνη δεν θα έπαιζε καθόλου: τελικά, μάλλον στάθηκα τυχερός, καθώς λειτουργούν όλα τα πλήκτρα πλην του Caps Lock που μένει μονίμως αναμμένο αλλά δεν κάνει τίποτα. Μικρό, πολύ μικρό το κακό σε σχέση με τα χειρότερα τα οποία απέφυγα...

Ώπ! Τι είναι τούτο; Ποιος έβαλε LEDοταινία κάτω από το πληκτρολόγιο;

Με τα LEDs σβηστά...

...και με τα LEDs αναμμένα. Προσέξτε πόσο ωραία και ομοιόμορφα φωτίζεται το διαφανές πλαστικό. Και πού να το δείτε στο σκοτάδι!

Πρέπει να τονίσω ότι το νέο case είναι ιδιαιτέρως ποιοτικό, έχει εξαιρετικό φινίρισμα και τα πάντα εφαρμόζουν όπως θα έπρεπε. "Τα πάντα", είπα; Χμμμ... Θα διαπιστώσει κανείς μετά λύπης ότι όλες αυτές οι "πατέντες" που έχουν γίνει στις Amigas μας (και όχι μόνο) από τα χεράκια όλων αυτών των "μερακλήδων" από τους οποίους πέρασαν τα τελευταία χρόνια έχουν - μόνο - αρνητικά αποτελέσματα: οι βίδες δεν ταιριάζουν πουθενά, οι "φωλιές" έχουν ξεχειλώσει, τα πάντα είναι θεόστραβα και... πιτσικαρισμένα, γενικώς ένα δράμα. Τα replacement cases λοιπόν μπορεί να είναι κατασκευασμένα ιδανικά, αλλά θα σας πάρει κάποια ωρίτσα να φέρετε όλα τα υπόλοιπα parts στα... ίσια τους προκειμένου να τα τοποθετήσετε...

Ίσως η ιδανικότερη δισκέτα για να "δείξει" το νέο case...

Αλλά ας αφήσω την γκρίνια κατά μέρους. Το ρεζουμέ είναι ότι αν δεν είστε εντελώς "κουλοί" και αν την 1200άρα σας δεν την έχουν περιλάβει στο παρελθόν οι καλύτεροι (χειρότεροι) του είδους, σύντομα θα καταφέρετε να έχετε στα χέρια σας έναν υπολογιστή 35ετίας που θα δείχνει... φρεσκότατος. Δείτε τις φωτογραφίες που ακολουθούν και διαπιστώστε το και μόνοι σας:

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να πω 2-3 ακόμα πραγματάκια: δεν είναι ότι το νέο replacement case είναι ιδιαίτερα ακριβό, ή ότι ένας νέος accelerator "ξεφεύγει" σε κόστος ή ότι ένα καινούριο πληκτρολόγιο κοστίζει όσο ένα νεφρό: όλα αυτά δείχνουν πολλά αθροιστικά μονάχα εάν - όπως και στην δική μου περίπτωση - η 1200άρα είναι ένα μονάχα από τα retro μηχανήματά σας. Εάν είναι το μοναδικό όμως, να ξέρετε ότι με ένα "κουστουμάκι" κάτω από τα 400€ στο σύνολο μπορείτε να την έχετε ολοκαίνουρια και accelerated. Ε, δεν είναι κι άσχημα, νομίζω...

Εντυπωσιακά τα LEDs με το transparent case

Στην θέση της

Προσέξτε σε τι ανάλυση παίζει χωρίς κάρτα γραφικών, χωρίς scandoubler και χωρίς accelerator: μπορεί το AGA να μην ήταν ιδιαίτερα γρήγορο, αλλά οι αναλύσεις που "σήκωνε" εν έτει 1992 απλά... δεν υπήρχαν!

Ε, και τι θα παίξουμε;

Φυσικά το καλύτερο Αμιγκάδικο παιχνίδι του 2018, το ένα και μοναδικό Worthy!

(Η ανάρτηση αυτή δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Dony's (not only) New Stuff for Old Computers στις 4 Νοεμβρίου του 2018)